Zwart-witcinematografie met veel schaduw en grote contrasten in de belichting. Regenachtige, grauwe settings bevolkt door antihelden en femmes fatales. Het zijn belangrijke kenmerken van de film noir. Het genre kwam begin jaren veertig op in een door oorlog gedesillusioneerd Amerika en de hoogtijdagen duurden tot eind jaren vijftig. Ook Europese regisseurs bekwaamden zich in de film noir. De thriller M uit 1931, over een kindermoordenaar in Düsseldorf, wordt als een voorvader van het genre gezien en werd gemaakt door de Oostenrijkse regisseur Fritz Lang. Eenmaal gevlucht uit nazi-Duitsland maakte Lang in de Verenigde Staten de bikkelharde noir The Big Heat (1953). De eveneens Oostenrijkse filmmaker Billy Wilder maakte het ijzersterke Double Indemnity (1944) en het legendarische Sunset Boulevard (1950).
Dat de nieuwe Prime Video-serie Spider-Noir ook uit het noir-vaatje wil tappen is duidelijk. De serie refereert direct aan het begin van Sunset Boulevard. Spider-Noir speelt zich af in New York ten tijde van de drooglegging. Ben Reilly (Nicolas Cage) is privédetective van beroep. Reilly bezit speciale krachten, opgedaan in Frankrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij was dan ook de ‘spider’ van New York, de superheld die de stad behoedde voor het kwaad. Maar toen vijf jaar geleden zijn vrouw Ruby overleed, hing Reilly zijn masker aan de wilgen. In die tijd heeft maffiabaas Silvermane (Brendan Gleeson) flinke terreinwinst geboekt. Daarnaast heeft hij een aantal handlangers verzameld die net als Reilly superkrachten hebben. Aan Reilly nu de taak om – tegen wil en dank – ervoor te zorgen dat de stad niet volledig in de handen van Silvermane valt.
Cage maakte zijn debuut als Spider-Man Noir in de fantastische animatiefilm Spider-Man: Into the Spider-Verse. Zijn mooie lage stem paste perfect bij zijn personage. Maar Spider-Noir is een live-action en hier komt Cage’ acteerwerk niet altijd even goed uit de verf. Zo is de wisseling tussen drama en komedie hier en daar een beetje stroef. Brendan Gleeson als de slechterik is daarentegen betrouwbaar als altijd. Karen Rodriguez als Reilly’s assistente Janet en Lamorne Morris als journalist Robbie brengen regelmatig de nodige humor met zich mee.
De serie is op Prime zowel te bekijken in zwart-wit als in kleur. In de gekleurde versie zijn de kleuren erg fel en helder, wat mooie beelden oplevert. Toch is de serie het beste in zwart-wit. In die versie komen de contrasten en belichting waar de film noirs bekend om staan mooier uit dan in de gekleurde.
Spider-Noir telt acht afleveringen van ongeveer veertig minuten. Voor een dergelijke lengte voelt het plot van de serie wat mager aan. Het hoofdverhaal is vrij rechtlijnig: Reilly moet de stad redden van een slechterik. Om de serie wat verder aan te kleden worden er verschillende zijpaden genomen, sommige met zware thema’s als politiegeweld, corruptie, racisme en kapitalisme. Deze worden alleen niet allemaal even goed uitgewerkt.
Spider-Noir ziet er in de zwart-witversie weliswaar uit als een film noir: het regent vaak en we zien grote contrasten in de belichting en veel schaduw. Ook is er een antiheld (Cage) en een femme fatale (Li Jun Li). Maar uiteindelijk is het een vermakelijke superheldenserie in een film noir-jasje, en geen film noir met superhelden.
