Blossoms Shangai: moeilijk te volgen, maar schitterend gemaakt seriedebuut van Wong Kar Wai

Wong Kar Wai (1958) is met recht een van de invloedrijkste cineasten van de afgelopen dertig jaar te noemen. Zijn films duiken steevast op in beste-aller-tijdenlijstjes en verschillende moderne regisseurs zeggen schatplichtig te zijn aan de gevierde Hongkongse filmmaker. Neem Barry Jenkins, die voor zijn prachtige, Oscarwinnende drama Moonlight (2016) inspiratie putte uit Wongs romantische meesterwerk In The Mood For Love (2000). Of Chloé Zhao (maker van de recente hit Hamnet), die na het zien van het intense liefdesdrama Happy Together (1997) besloot om filmmaker te worden.

Wongs stijl laat zich omschrijven als zintuigelijk: zijn sfeervolle films zitten boordevol prachtige shots die de vaak schitterend vormgegeven en fraai verlichte decors bijna tastbaar maken. De vorm is net zo belangrijk als de inhoud in het werk van de regisseur, die als geen ander gevoelens van verlangen, melancholie, lust en weemoed weet te vangen in onvergetelijke beelden.

Omdat Wong nogal perfectionistisch is – opnameperiodes duren soms langer dan een jaar en de regisseur staat erom bekend in de montagekamer eindeloos te blijven sleutelen aan zijn films – moet het publiek vaak lang wachten op nieuw werk. Sinds zijn laatste grote project, martialartsfilm The Grandmaster (2013), bleef het dan ook lang stil.

Maar nu, ruim tien jaar later, is Wong terug. En hoe: zijn nieuwe serie, Blossoms Shanghai, is maar liefst dertig afleveringen lang. De reeks vormt het eerste uitstapje van de maker naar televisie, en kan vanwege de schaal gerust een van de meest ambitieuze ondernemingen uit zijn carrière worden genoemd.

Welvaartsexplosie

De serie, die te zien is op Mubi, speelt zich af in het Sjanghai van de jaren negentig, een periode in China die zich, aldus een titelkaart, laat kenmerken door ‘de grootste explosie van rijkdom in de geschiedenis van de mensheid’. Nadat China tegen het einde van de jaren zeventig zijn economie openstelde, in de jaren tachtig zijn eerste beursgenoteerde aandelen uitgaf, en vervolgens in 1991 de aandelenmarkt van Sjanghai heropende (inmiddels de derde grootste van de wereld), volgde er een ongekende economische bloei in het land.

Te midden van deze welvaartsexplosie volgen we Ah Bao (Ge Hu), een voormalige fabrieksarbeider die door slimme investeringen transformeert tot superrijke zakenman. Op Huanghe Road, een drukbezochte straat vol exquise restaurants en hét epicentrum van de zogenoemde roaring nineties in Sjanghai, is hij al snel the talk of the town.

Iedereen wil iets van deze mysterieuze, Jay Gatsby-achtige figuur, maar zijn grote rijkdom en toegenomen macht leveren hem ook de nodige vijanden op, die hem maar al te graag van zijn troon zien vallen. Al in de eerste aflevering wordt dat duidelijk, wanneer Ah Bao geschept wordt door een auto. Deze mislukte aanslag op zijn leven zet hem aan het denken. Hoelang kan hij zijn positie nog vasthouden? En wat moet hij doen om aan de financiële top te blijven?

Ode

Hoewel in veel opzichten de serie duidelijk het stempel draagt van de maker, is Blossoms Shanghai geen typische Wong Kar Wai. Waar de personages in zijn films doorgaans maar weinig dialoog hebben, wordt er in de serie heel wat afgekletst. Zeker in de eerste paar afleveringen is het daardoor lastig om de plot te volgen, ook omdat er veel karakters worden geïntroduceerd waarvan dan nog niet duidelijk is wat hun rol gaat zijn in het verhaal.

Maar wie volhoudt, en het plot ietwat durft los te laten, kan zich verheugen op een prachtig geschoten en onderhoudende serie over hebzucht en decadentie, vriendschap en liefde, gesitueerd in een stad en tijd waarin alles nog mogelijk lijkt. Tegenover de ingewikkelde plot staat de werkelijk schitterende cinematografie van Oscarwinnaar Peter Pau (Crouching Tiger, Hidden Dragon), waardoor het Sjanghai van de jaren negentig moeiteloos tot leven komt. Met name de beelden van het bedrijvige, neonverlichte Huanghe Road – waarvan een deel op schaal werd nagebouwd op de set – zijn kleine kunstwerkjes op zichzelf. In China, waar de serie een gigantische hit was, leidde het ertoe dat de straat met zijn vele restaurants weer een veelbezochte plek werd voor toeristen.

In Blossoms Shanghai draait het dan ook vooral om de sfeer. In interviews vertelt Wong, die tot zijn vijfde in Sjanghai woonde, dat het zijn voornaamste doel was om een ode te maken aan zijn geboortestad. ‘Ik verliet Sjanghai als kind in 1963, maar de stad heeft me nooit losgelaten’, zegt hij in gesprek met het Aziatische mediaplatform Gold House. ‘In Blossoms Shanghai probeerde ik de bruisende, ambitieuze en chaotische geest van een stad in wedergeboorte te vangen. Mijn werk gaat altijd over herinneringen en plaatsen, en met deze serie kon ik mijn vroegste herinneringen opgraven, de geur van mijn geboorteplaats.’