De beste series op Netflix

Een jonge vrouw (Kristen Bell) wordt ten onrechte naar het hiernamaals voor ‘goede mensen’ gestuurd, durft dat niet te bekennen en raakt in een existentiële crisis. Gelukkig is filosofieprofessor Chidi (William Jackson Harper) aanwezig in hetzelfde hiernamaals om haar te helpen.

Voortreffelijke zwarte komedie over een hoogoplopend conflict tussen aanmodderende aannemer Danny (Steven Yeun) en succesvol ondernemer Amy (Ali Wong). Na een geëscaleerde verkeersruzie in Los Angeles proberen de twee elkaar het leven zo zuur mogelijk te maken. De depressieve kemphanen reageren hun levensfrustraties in steeds extremere mate af op elkaar, met alle gevolgen van dien voor hun omgeving. Het tiendelige BEEF overtuigt zowel in de tragikomische humor als in de karakterstudies, en is daarmee een van de meest geslaagde Netflix-series in tijden.

‘Man van alles, meester van niks’ – het is een wat onhandige vertaling van het Engelse spreekwoord, maar het dekt wel degelijk de lading van deze onweerstaanbare dramady. Master of None is in het kort een verzameling losse, maar niet per se onsamenhangende scènes, situaties en thema’s uit het leven van een jonge acteur van Indiase afkomst in de grote stad.

Tragikomische animatieserie over een uitgerangeerde televisiester, die in de jaren negentig een hit kende met de sitcom Horsin’ Around. Sinds dat succes gaat hij zich te buiten aan drank, drugs en vrouwen en ontvalt hem regelmatig de zin ‘weet je wel wie ik ben?’.

Geestige animatieserie waarin we een Joods-Amerikaans gezin uit Californië volgen voor een periode van in totaal bijna zeventig jaar. De serie springt daarbij voortdurend heen en weer in de tijd, waardoor we vrij snel behoorlijk wat grip krijgen op de personages en hun beweegredenen. Maker Raphael Bob-Waksberg, die eerder de onvergetelijke serieklassieker BoJack Horseman maakte, laat hier opnieuw zien dat hij als geen ander uitblinkt in geanimeerde tragikomedies: ook het tiendelige Long Story Short is ontzettend grappig, maar ook ontroerend en diepgravend.

Een jongen van dertien wordt door zwaarbewapende politieagenten van zijn bed gelicht en meegenomen naar het bureau. Hij wordt verdacht van moord. De jongen beweert dat hij onschuldig is, en zijn verwarde ouders hebben geen idee wat ze moeten geloven. Het indrukwekkende Adolescence werd geschreven door hoofdrolspeler Stephen Graham en Jack Thorne (Toxic Town) en vertelt een zeer aangrijpend en akelig urgent verhaal dat iedereen met pubers moet zien, het liefst zelfs met de pubers. Maar waarschuwing: de vier afleveringen die stuk voor stuk in één take werden opgenomen, voelen – ook dankzij het geweldige acteerwerk van iedereen op het scherm - als een emotionele achtbaan.

Zes jaar voor de gebeurtenissen uit Breaking Bad leren we de de louche advocaat Saul kennen als Jimmy McGill (meesterlijke rol van Bob Odenkirk). Better Call Saul is weer geweldig geschreven, met een verrassende afwisseling tussen drama en comedy waardoor je als kijker van de ene emotie in de andere schiet. Sympathie voor de underdog die Goodman is, wordt afgewisseld met plotselinge, bevrijdende lachmomenten. Bovendien is de serie visueel een feest. Nog beter dan Breaking Bad.

Onbeduidende oplichter Tom Ripley (Andrew Scott, meesterlijk) wordt door een overbezorgde vader gevraagd om rijkeluiszoontje Dickie Greenleaf terug te halen naar New York. Die leidt een zorgeloos en verrukkelijk leven aan de Italiaanse zuidkust, maar zodra Ripley in zijn leven komt, nemen de zaken een steeds grimmiger twist. Highsmiths boek werd eerder verfilmd, maar zelden zo verbluffend als door regisseur en schrijver Steven Zaillian (The Night Of), die van Ripley een diepgravende psychologische thriller maakt, geschoten in adembenemend zwart-wit en met veel oog voor detail.

Uitgangspunt van deze dramatische misdaadserie is even eenvoudig als briljant: langzaam maar zeker verandert een sympathieke family man – door omstandigheden en eigen wil – in een keiharde gangster. Wanneer scheikundeleraar Walter White ontdekt dat hij ongeneeslijk ziek is en zijn gezin amper iets kan nalaten, besluit hij met een van zijn leerlingen crystal meth te produceren. Al snel krijgt hij de smaak van het criminele leven te pakken. Breaking Bad weet steeds opnieuw te verrassen, is spannend, dramatisch meeslepend, soms gruwelijk en vaak wrang-komisch. Grootste troef is hoofdrolspeler Bryan Cranston, die menselijk en abject gedrag meesterlijk balanceert. Vijf seizoenen, uitgezonden van 2008-2013, zijn te bekijken op Netflix.

Bij een overval op een geldtruck wordt flink wat geld buitgemaakt, en in een Navajo-gebied worden twee mensen dood aangetroffen in een motelkamer. Met die twee ogenschijnlijk losstaande gebeurtenissen begint Dark Winds, een ijzersterke thrillerserie waarin de lokale Navajo-politie elk seizoen te maken krijgt met moordlustig en hebzuchtig gespuis. De locaties zijn vaak adembenemend en de cast is voortreffelijk, maar het is vooral hoofdrolspeler Zahn McClarnon (eerder al heel goed in Fargo en Reservation Dogs) die uitblinkt, als norsige rechercheur met het hart op de juiste plek.

Vierdelige miniserie over de 'Central Park Five': vijf tienerjongens, vier Afro-Amerikaans, een Latino, die in 1989 ten onrechte werden beschuldigd, vervolgd én veroordeeld na een brute verkrachting van een witte vrouw in Central Park in New York. Zonder enige reden, behalve dan dat hun huid een kleurtje had en dat ze in de verkeerde buurt woonden. Imposant en hartverscheurend drama van Ava DuVernay (Selma, 13th), die eindelijk laat zien wat al die jaren in de media niet getoond werd: wie die jongens waren.

De mannen van de Easy Company, 2nd Battalion, 506th Parachute Infantry Regiment, worden tijdens WO II na een opleiding in Georgia per parachute afgeworpen boven bezet Frankrijk. In tien episodes worden de wederwaardigheden van een aantal van de militairen verteld terwijl ze zich een weg naar Duitsland vechten. Historisch tamelijk accuraat, gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen E. Ambrose, een Amerikaans geschiedkundige die veel van de overlevenden van de Easy Company na de oorlog interviewde. Spielberg en Hanks gooiden na Saving Private Ryan gewicht in de schaal als uitvoerend producenten om de serie gerealiseerd te krijgen.

Toxic Town vertelt het echte verhaal van een groep moeders die hun gemeenteraad verantwoordelijk stelde voor het onzorgvuldig opruimen van de lokale staalfabriek. De giftige lucht die was vrijgekomen, bleek voor een fikse toename aan geboorteafwijkingen in het stadje te hebben gezorgd.

Nieuwe prachtserie van de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda, die eerder veelgeprezen films als Shoplifters en de serie The Makanai maakte. Kore-eda is een meester in empathische, subtiele karakterstudies, en trekt die lijn door in deze zevendelige verfilming van een gelijknamig Japans boek. Vier zussen ontdekken eind jaren zeventig dat hun vader een affaire heeft met een veel jongere vrouw, en hun moeder al jarenlang bedriegt. De vier zussen gaan op geheel eigen wijze om met die onthulling, met uiteindelijk de nodige gevolgen voor hun onderlinge banden én eigen levens. Kore-eda maakt er opnieuw een prachtig, diep menselijk familiedrama van.

James Garfield was maar drie maanden president voordat hij werd vermoord door de schizofrene Charles Guiteau. Hun verhaal is een vergeten voetnoot in de Amerikaanse geschiedenis, maar wordt in Netflix-serie Death by Lightning verheven tot een moderne Griekse tragedie. Dat is allereerst te danken aan het sterke spel van hoofdrolspelers Michael Shannon (Boardwalk Empire), Matthew Mcfadyen (Succession) en Bradley Whitford (The West Wing). De thema’s van politiek geweld en corruptie zorgen er daarnaast voor dat de tragische moord op Garfield na bijna honderdvijftig jaar relevanter dan ooit is.

Dark volgt vier families in het fictionele Duitse stadje Winden, gelegen in de schaduw van een nucleaire kerncentrale, dat in 2019 wordt opgeschrikt door de mysterieuze vermissing van twee jonge kinderen. Een uitgebreide zoektocht levert weinig op, maar wat vooral enkele ouderen van het stadje meteen opvalt: dit is al een keer eerder gebeurd en het herhaalt zichzelf. Prachtig uitziende, knap geschreven en vooral fascinerend creepy serie op.

Animatie van Christian Linke. Met o.a. Hailee Steinfeld, Ella Purnell, Kevin Alejandro, Katie Leung en Jason Spisak.

De nineties film met Brad Pitt en Tom Cruise is nog steeds een cultfavoriet, maar deze nieuwe verfilming van Anne Rice’s korte verhaal over de vampiers Lestat en Louis wordt evenzo vurig geliefd door de fans. Begrijpelijk, want de serie die nu twee seizoenen heeft, is prettig meeslepend, mooi gemaakt en passend campy voor een verhaal over de gepassioneerde en gevaarlijke liefde tussen twee vampiers. En de chemie tussen hoofdrolspelers Jacob Anderson en Sam Reid is onmiskenbaar. Interview with the Vampire omarmt de queerelementen uit Rice’s originele verhaal enthousiast, maar kijkt ook naar het diepgewortelde racisme in Amerika.

Wat te doen als een apocalyps zich maanden van tevoren aankondigt? Eitje natuurlijk: zoveel mogelijk uit het leven halen. Maar voor de introverte Carol is die ‘carpe diem-mentaliteit’ allesbehalve aantrekkelijk. Het liefst gaat ze terug naar het oude normaal, maar dat blijkt, met nog slechts zeven maanden te gaan, nagenoeg onmogelijk. Maar dan belandt Carol ineens in een verborgen kantoorsamenleving van structuurliefhebbers, en vindt ze tóch weer een doel in het leven. Deze prettig eigenzinnige, fijne animatieserie is een hartverwarmende ode aan de sleur, júíst in tijden van de apocalyps.

Heerlijk ouderwetse griezelserie over een klein, alledaags Amerikaans stadje dat wordt opgeschikt door de schokkende verdwijning van een twaalfjarig jochie en de mysterieuze verschijning van een kaalgeschoren meisje.

Nieuwe voltreffer van regisseur en schrijver Mike Flanagan (Midnight Mass, The Haunting of Hill House), die inmiddels met recht de moderne grootmeester van de horrorserie genoemd mag worden. Deze nieuwe productie draait om de opkomst en ondergang van de Ushers, een disfunctionele familie die steenrijk werd met de verkoop van dubieuze medicijnen. Maar dan komen de kinderen van pater familias (Bruce Greenwood) plots één voor één om het leven. In acht afleveringen leren we hoe dat precies kon gebeuren, uiteraard begeleid door flink wat geestverschijningen, schrikeffecten en morbide humor.

Bewerking van de gelijknamige roman van Shirley Jackson. De serie is niet alleen doodeng (godzijdank zonder voorspelbare schrikmomenten), maar neemt ook uitgebreid de tijd om de personages te confronteren met een griezelig spookhuis, trauma’s én elkaar.

De gemeenschap van het geïsoleerde Crockett Island wordt opgeschud door de komst van een mysterieuze, charismatische jonge priester (Linklater). Een frisse wind voor de kerk, maar de onverklaarbare gebeurtenissen stapelen zich vervolgens op en de prijs voor deze wonderen wordt steeds hoger. Nieuwe Netflixserie van dé horrorkoning van het moment, Mike Flanagan, die fantastische, onder je huid kruipende producties als The Haunting of Hill House afwisselt met slaapverwekkende films als Doctor Sleep. Midnight Mass valt daar enigszins tussenin: soms langdradig en de Bijbelverzen vliegen je om de oren, maar het slot en het prachtige camerawerk maken heel veel goed.

In het zesdelige Hellbound worden mensen uit het niets aangevallen en vermoord door Hulk-achtige stofmonsters. Het zijn onverklaarbare gebeurtenissen, die vooral sekteleiders en complotdenkers in de kaart spelen. In hun ogen is dit een overduidelijke interventie van God, om zondaars vroegtijdig naar de hel te sturen.

Voortreffelijke adaptatie van Patricia Highsmiths misdaadklassieker The Talented Mr. Ripley. Onbeduidende oplichter Tom Ripley (Andrew Scott, meesterlijk) wordt door een overbezorgde vader gevraagd om rijkeluiszoontje Dickie Greenleaf terug te halen naar New York. Die leidt een zorgeloos en verrukkelijk leven aan de Italiaanse zuidkust, maar zodra Ripley in zijn leven komt, nemen de zaken een steeds grimmiger twist. Highsmiths boek werd eerder verfilmd, maar zelden zo verbluffend als door regisseur en schrijver Steven Zaillian (The Night Of), die van Ripley een diepgravende psychologische thriller maakt, geschoten in adembenemend zwart-wit en met veel oog voor detail.

Vierdelige miniserie over de 'Central Park Five': vijf tienerjongens, vier Afro-Amerikaans, een Latino, die in 1989 ten onrechte werden beschuldigd, vervolgd én veroordeeld na een brute verkrachting van een witte vrouw in Central Park in New York. Zonder enige reden, behalve dan dat hun huid een kleurtje had en dat ze in de verkeerde buurt woonden. Imposant en hartverscheurend drama van Ava DuVernay (Selma, 13th), die eindelijk laat zien wat al die jaren in de media niet getoond werd: wie die jongens waren.

Een jonge vrouw (Kristen Bell) wordt ten onrechte naar het hiernamaals voor ‘goede mensen’ gestuurd, durft dat niet te bekennen en raakt in een existentiële crisis. Gelukkig is filosofieprofessor Chidi (William Jackson Harper) aanwezig in hetzelfde hiernamaals om haar te helpen. Vanwege de zoete kleuren van ‘The Good Place’ (of door de vlinderdasjes die Ted Danson draagt) oogt deze serie niet direct als de slimste komedie van het moment, maar dat is het wel. De afleveringen zijn pareltjes van twintig minuten waarin de hoofdpersonen worstelen met ethische dilemma’s, en de grapdichtheid is zo hoog dat je het beeld na elke twee zinnen moet stilzetten om alles mee te krijgen.

‘Man van alles, meester van niks’ – het is een wat onhandige vertaling van het Engelse spreekwoord, maar het dekt wel degelijk de lading van deze onweerstaanbare dramady. Master of None is in het kort een verzameling losse, maar niet per se onsamenhangende scènes, situaties en thema’s uit het leven van een jonge acteur van Indiase afkomst in de grote stad. In het tweede seizoen blinkt Aziz Ansari – bedenker, schrijver én hoofdrolspeler ineen – daarbij ook nog eens uit in al zijn hoedanigheden. Rode draad in het verhaal is ditmaal een onmogelijke liefde; de tweede reeks van Master of None is een uitgebreide ode aan de Italiaanse film van weleer, met prachtige stadsbeelden, wonderschone muziek en een stevige portie ondraaglijk verlangen. Tussendoor is er ook nog tijd voor een vormexperiment en de beste Thanksgivingaflevering aller tijden.

Zes jaar voor de gebeurtenissen uit Breaking Bad leren we de de louche advocaat Saul kennen als Jimmy McGill (meesterlijke rol van Bob Odenkirk). Better Call Saul is weer geweldig geschreven, met een verrassende afwisseling tussen drama en comedy waardoor je als kijker van de ene emotie in de andere schiet. Sympathie voor de underdog die Goodman is, wordt afgewisseld met plotselinge, bevrijdende lachmomenten. Bovendien is de serie visueel een feest. Nog beter dan Breaking Bad.

Tragikomische animatieserie over een uitgerangeerde televisiester, die in de jaren negentig een hit kende met de sitcom Horsin’ Around. Sinds dat succes gaat hij zich te buiten aan drank, drugs en vrouwen en ontvalt hem regelmatig de zin ‘weet je wel wie ik ben?’.

Uitgangspunt van deze dramatische misdaadserie is even eenvoudig als briljant: langzaam maar zeker verandert een sympathieke family man – door omstandigheden en eigen wil – in een keiharde gangster. Wanneer scheikundeleraar Walter White ontdekt dat hij ongeneeslijk ziek is en zijn gezin amper iets kan nalaten, besluit hij met een van zijn leerlingen crystal meth te produceren. Al snel krijgt hij de smaak van het criminele leven te pakken. Breaking Bad weet steeds opnieuw te verrassen, is spannend, dramatisch meeslepend, soms gruwelijk en vaak wrang-komisch. Grootste troef is hoofdrolspeler Bryan Cranston, die menselijk en abject gedrag meesterlijk balanceert. Vijf seizoenen, uitgezonden van 2008-2013, zijn te bekijken op Netflix.