Het begint allemaal met een opmerking van een loslippige moeder. Acteur Woody Harrelson heeft een onderonsje met ‘Ma Mac’, de moeder van goede vriend en collega Matthew McConaughey. Misschien is het wel helemaal geen toeval dat de twee vrienden zich soms gedragen alsof ze broers zijn. Heel misschien heeft Ma Mac ooit wel gevoosd met de vader van Harrelson, en dus is er ineens een reële kans dat McCounaughey en Harrelson halfbroers zijn.
Het klinkt misschien als een sterk, aangedikt verhaal dat na heel wat biertjes in de kroeg enigszins wordt aangedikt, maar McConaughey en Harrelson beweren dat McConaugheys moeder dit écht heeft beweerd. Nu kun je zeggen: een DNA-testje en je hebt razendsnel duidelijkheid, maar daar willen de mannen niet aan. Veel leuker toch, om de waarheid een beetje in het midden te houden?
Of het verhaal nu is aangedikt of niet, het uitgangspunt vormt in ieder geval óók het vertrekpunt voor de curieuze Apple TV-serie Brothers, waarin McConaughey en Harrelson fictieve versies van zichzelf spelen. In de serie zijn Matthew McConaughey en Woody Harrelson dus ‘gewoon’ Matthew McConaughey en Woody Harrelson, maar worden hun gezinsleden gespeeld door acteurs.
Het begin van elke aflevering laat er geen misverstand over bestaan: deze serie is ‘gebaseerd op een waargebeurd gerucht’. En in de geestige intro worden foto’s van Harrelson en McConaughey naast elkaar gehouden om hun fysieke gelijkenissen te accentueren.
Verder is alles in Brothers toch vooral een uitvergroting van de werkelijkheid, met de nodige kolderieke situaties tot gevolg. Zo is het in de serie in eerste instantie Harrelson die van Ma Mac (een heerlijke rol van Holland Taylor) te horen krijgt dat hij en McConaughey mogelijk broers zijn, met alle gevolgen van dien. De impulsieve Harrelson, die met zijn gezin tijdelijk bij de McConaugheys inwoont om even te ontspannen, kan het nieuws niet meer loslaten en heeft al gauw allerlei vreemde figuren achter zich aan die niet willen dat de waarheid boven tafel komt.
Parallel daaraan zien we ook meer van de dynamiek binnen beide gezinnen, komt McConaughey met een plan om gouverneur van Texas te worden, en zijn er vooral veel klassieke sitcomgebeurtenissen die voor een lach moeten zorgen. Dat is leuk, vooral omdat McConaughey en Harrelson logischerwijs perfect op elkaar zijn ingespeeld. Dat wist de seriekijker natuurlijk al langer door hun samenspel in het fantastische eerste seizoen van True Detective, maar ook op komisch vlak blijken ze een prima televisieduo.
Toch biedt Brothers meer vibes dan verhaal. Want hoe geestig het centrale uitgangspunt ook is: het geheel blijft ietwat kluchtig en richtingloos. Een sterk verhaal resulteert dus niet automatisch in een goede serie, maar de poging is uitermate vermakelijk.
