Intrigerende mysterieserie Phony: wat als je moeder een bedrieger lijkt?

Phony is te zien op Disney+

Phony filmstill
  • Anke Meijer

Wanneer Sonny na een auto-ongeluk in het ziekenhuis ontwaakt staat uiteraard zijn moeder aan het bed. Of niet? Want wie is deze vrouw die uiteraard veel op zijn moeder lijkt maar het niet is dan wel? En waar is zijn echte moeder? Dit is het uitgangspunt van de invoelbare mysterieserie Phony.

Tiener Sonny (Sam Nivola, bekend van The White Lotus seizoen 3) ontwaakt in het ziekenhuis na een auto-ongeluk en is ervan overtuigd dat de vrouw die zegt dat ze zijn moeder Ellen (Connie Britton) is, een bedrieger is. Op papier klinkt de omschrijving van deze nieuwe Hulu-serie (in Nederland te zien op Disney+) te vreemd om te kunnen werken, toch doet het dit in de praktijk wonderwel.

Het achtdelige Phony, gemaakt door Nick Paley, begint vlak voor het ongeluk. Moeder Ellen en haar zoon Sonny hebben een onbreekbare band. Ze vormen al jaren een twee-eenheid met kleine dagelijkse ritueeltjes, jarenlange familietradities en zelfs een onopvallende manier om elkaar, met een paar kneepjes in de schouder, te zeggen dat ze van elkaar houden. Ellen is de directeur van de middelbare school waar Sonny naartoe gaat en beiden zijn ze zeer geliefd en populair. Ze hebben het goed samen.

Phony filmstill
© Disney+

En dan krijgt Sonny een auto-ongeluk en belandt hij in het ziekenhuis. Als hij wakker wordt en zijn zicht langzaam terugkeert, ziet hij meteen dat de vrouw die aan zijn bed zit en bezorgd naar zijn hand rijkt, heel veel op zijn moeder lijkt, maar het niet is. Iets dat verder niemand lijkt op te vallen. Behalve ons kijkers natuurlijk. Want ook wij zien dat de vrouw die zegt dat ze Ellen is, er plots uitziet als een verre nicht van actrice Britton. Ze lijkt er heel veel op, alleen zijn haar ogen net anders, lijkt haar neus verkeerd, zijn haar wangen te glad. Wat het precies is, is moeilijk te zeggen. Maar dat het fout is, is duidelijk. En daarmee is de paniek die Sonny overspoelt, invoelbaar vanaf de bank.

Dat het idiote uitgangspunt van Phony werkt, komt vooral omdat nep-Ellen niet wordt gespeeld door een andere actrice, maar gewoon een digitaal aangepaste Britton is – iemand die dankzij haar vele rollen in series als Friday Night Lights en The White Lotus (seizoen 1) zo’n herkenbaar gezicht heeft dat het verontrustend is als ze opeens niet meer helemaal klopt. Phony bevestigt daarnaast redelijk snel dat Sonny niet enkel paranoïde is. Niet alleen is Ellen opeens hun geheime liefdeskneepjes vergeten, ook krijgt ze telefoontjes en heeft ze geheime afspraakjes die erop wijzen dat de dingen niet meer zijn zoals ze waren.

Maar wat er precies aan de hand is en hoe duister de ontknoping gaat worden, is halverwege het seizoen (meer was nog niet beschikbaar om te kijken) nog totaal onduidelijk. Dat de serie dit intrigerende mysterie ondersteunt met een soundtrack die zo uit Twin Peaks had kunnen komen, belooft echter veel goeds.