Artikelen

Wereldmacht in opkomst China is dit jaar goed vertegenwoordigd in Rotterdam: er staan maar liefst negen speelfilms uit of over China op het programma, waaronder de korte film Melody Z van de jonge Nederlandse filmmaker David Verbeek.

De Argentijn Diego Martínez Vignatti (1971) dingt op maar liefst twee manieren mee naar een VPRO Tiger Award. Als cameraman van de film Die Unerzogenen, en met zijn eigen speelfilmdebuut La marea, een verstild portret van een vrouw die man en zoon verliest bij een auto-ongeluk, en zich vervolgens terugtrekt op een verlaten huisje aan het strand.

Regisseur Rolf de Heer maakte de eerste Australische speelfilm met een cast die uitsluitend uit aboriginals bestaat. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. 'Het was heel veel praten en onderhandelen.'

Het duurde ruim elf jaar voordat de Argentijn Esteban Sapir zijn tweede speelfilm maakte. Die tijd gebruikte hij om zich technisch te bekwamen. Het resultaat, La antena, mag er zijn. Sapirs inventieve sprookje over de kracht van de menselijke stem ziet eruit als een klassieke, zwijgende film, en is een meeslepende aanklacht tegen de macht van de massamedia.

De film Seven Invisible Men geeft zijn geheimen niet eenvoudig prijs. Evenmin als de regisseur, de in Litouwen geboren Sharunas Bartas.

Voor de verfilming van Kruistocht in spijkerbroek is het geliefde kinderboek van Thea Beckman flink onder handen genomen. Producent Kees Kasander twijfelde geen moment dat het een Engelstalige productie moest worden.

In Little Miss Sunshine reist kleine Olive met de hele dysfunctionele familie naar Californië voor een schoonheidswedstrijd. Een gesprek met de makers van deze verrassende komedie.

Carel Struycken pakte in 1975 als regisseur zijn koffers om uit Nederland naar Hollywood te vertrekken, maar werd daar acteur. Bekendheid kreeg hij vooral door zijn bijrol als de chauffeur in The Addams Family.

Zijn laatste film, Grimm, werd niet overal even positief ontvangen. Maar Alex van Warmerdam doet in Utrecht opnieuw van zich spreken met Ober.

Geweld is een belangrijk thema in 13 (Tzameti), het debuut van de in Georgië geboren Géla Babluani. De 28-jarige regisseur heeft geen al te optimistisch mensbeeld.

De Britse regisseur Ken Loach kreeg er in Cannes dit jaar een Gouden Palm voor, maar in Engeland ligt zijn film The Wind that Shakes the Barley gevoelig. Anti-Brits wordt zijn verhaal over de IRA genoemd. 'De Britten komen er eigenlijk nog best genadig vanaf.'

Eén vliegtuig bereikte op 11 september 2001 niet zijn terreurdoel. United Airlines vlucht 93 stortte neer in Pennsylvania toen passagiers probeerden de kapers te overmeesteren. De film United 93 is een beklemmende reconstructie.

The Road to Guantánamo van Michael Winterbottom vertelt het onthutsende verhaal van drie jongens uit Tipton, die in de militaire gevangenis op Guantánamo Bay belanden. Verslag van een nachtmerrie.

Zes jaar geleden bedachten regisseur Frank Ketelaar en actrice Rifka Lodeizen Escort. De film is nu een van de zes Telefilms. Lodeizen moest overigens gewoon auditie doen. Au!

Terry Gilliam verfilmde Mitch Cullins gruwelsprookje Tideland. 'Ik weet niet of ik in Tideland grenzen heb overschreden, maar dat merk ik snel genoeg als de film uitkomt.'

Ronald Giphart heeft zich niet zo bemoeid met de verfilming van zijn boek Ik omhels je met duizend armen. 'In deze film heeft de regisseur niet gekozen voor de humor. Jammer.'

Een boze, koppige zoon, een naar de stad vertrokken vader en een overstroming komen samen in Tiger Award-kandidaat Taking Father Home van de Chinese debutant Ying Liang (1977). De zoon gaat de vader - die vrouw en kind zes jaar eerder in de steek liet - opzoeken en wil hem meenemen naar huis. Dat blijkt nog niet mee te vallen.

De lijm uit de titel van Tiger Award-kandidaat Glue wordt gesnoven door Lucas en Nacho, twee pubers in Argentijns Patagonië die zich in de woestijn onledig houden met experimenten met seks en drugs en spelen in een punkband. Regisseur Alexis Dos Santos (1971) roept een sterk, sfeervol beeld op van deze rebellen zonder doel.