Artikelen

HBO lapt het hem weer: Girls, een pijnlijk eerlijke en grappige serie over vier New Yorkse meiden, begon deze week aan een tweede seizoen. De zender heeft met wonderkind Lena Dunham goud in handen.

De serie Borgen wordt over de hele wereld uitgezonden en het strenge silhouet van premier Birgitte Nyborg is een iconisch beeld geworden dat staat voor de hoge kwaliteit van Deens televisiedrama.

Je gaat je zo langzamerhand afvragen wat voor persoonlijk leed Quentin Tarantino ooit is aangedaan, dat hij de drang voelt steeds min of meer hetzelfde verhaal te vertellen over underdogs die gruwelijk wraak nemen op hun kwelgeesten.

‘Krab met je geest.’ Dat houdt dertiger Mark O’Brien zich voor als een kat met zijn staart langs zijn neus strijkt. Want Mark kan niet zelf krabben. Hij is in zijn jeugd door polio verlamd en brengt bijna de hele dag door in een ijzeren long.

Iedereen kent de amateurbeelden van de verwoestende tsunami van 26 december 2004 nog. Hoe de Indische Oceaan na een zeebeving een muur van water optrok en kust na kust verwoestte. Probeer dat maar eens na te bootsen in een film.

Denkend aan het recente The Broken Circle Breakdown, Les Géants, A perdre la raison en wat oudere titels als De helaasheid der dingen, Ex Drummer en Any Way the Wind Blows, verenigt Offline drie zaken waar Belgische films patent op hebben: gruwelijk vette soundtracks van lokale bands, kinderen waar iets mis mee gaat en mannen met baarden.

De valse cover van ‘Never Can Say Goodbye’ aan het eind van 3, vat de film prachtig samen. Want dat zijn de drie van elkaar vervreemde levens van de man, de vrouw en de dochter ook: valse covers. Lijkt het. Want covers van wat dan? Van echte levens? Van ideale levens? Wie het weet mag het zeggen.

De tragikomische parel Scabbard Samurai in de bioscoop, zijn twee eerdere films op dvd: Japans fenomeen Hitoshi Matsumoto entert eindelijk Nederland.

De Iraanse cinema is springlevend, bewijzen een paar schitterende films in het Inside Iran-programma. Maar de wurggreep van de staat dreigt de filmcultuur te vermorzelen.

Film als unieke, eenmalige belevenis, dat is waar het themaprogramma Signals: Sound Stages dit jaar om draait.

De Afghaanse film The Patience Stone, over een jonge vrouw die in opstand komt tegen haar veel oudere man, zou wel eens heel controversieel kunnen blijken in moslimlanden. Actrice Golshifteh Farahani is niet bang. ‘Ik vecht al sinds mijn zesde.’

Regisseur Alex Pitstra leerde pas op 25-jarige leeftijd zijn Tunesische vader kennen. Dat vormde de inspiratie voor zijn boeiende en prachtig geschoten fictie-debuut Die Welt, over de Tunesische Abdallah en diens dromen over Europa.

Het interessantste drama speelt zich in toenemende mate af op het kleine scherm. Dat is ook de programmeurs van het IFFR opgevallen, die dit jaar een programma wijden aan televisiedrama.

Een overzicht van interessante titels die op het International Film Festival Rotterdam worden vertoond, voorzien van sterrenwaardering.

Het dient zich aan in de vorm van een verlaten bouwval nabij een idyllisch meertje: de kans op een beter leven. Voor dertiger Yann – opgeleid als kok, maar noodgedwongen werkend in een deprimerende schoolkantine – biedt het krot de mogelijkheid zijn eigen restaurant te beginnen, om eindelijk vrij te zijn van de 'klootzakken' in de chique Parijse horecawereld die hem keer op keer een baan weigerden. Zijn kersverse vriendin Nadia ziet vooral een nieuwe toekomst voor haar negenjarige zoontje Slimane. En Slimane zelf, die droomt van een bos vol dieren, waarvan hij de koning is.

Om haar studie te bekostigen heeft de jonge, mooie Akiko een bijbaantje als gezelschapsmeisje. Als ze op haar vrije avond door haar baas tegen haar zin per taxi naar een klant wordt gestuurd, heeft dat consequenties. Zo kan ze haar vriendje niet zien, een jaloerse vlerk die niet weet dat ze als escort werkt en terecht niet gelooft dat ze alleen is. En ze kan haar grootmoeder niet ontmoeten, die speciaal voor haar een ommelandse reis naar Tokio heeft gemaakt en moederziel alleen op het stationsplein op haar staat te wachten. In een telefooncel ziet het besje contactadvertenties hangen waarop ze haar kleindochter meent te herkennen

Jean Valjean, de voorwaardelijk vrijgelaten held van Victor Hugo’s klassieke protestroman Les Misérables, de door armoede tot prostitutie gedwongen Fantine en haar dochter Cosette zijn tegenwoordig vooral bij het grote publiek bekend dankzij ’s werelds langstlopende, gelijknamige theatermusical.

De film doet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, maar wat zien we? We zien hoe de beroemde Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt met zijn achternicht Daisy een ritje maakt door het platteland. Eerst wuift hij de volgauto’s weg, dan zet hij de auto stil, zet een lekker muziekje op en gaat hij klaar zitten. Achternicht Daisy, een ouwe vrijster van tegen de vijftig, weet meteen wat er van haar verwacht wordt. Ze ritst zijn gulp open en – hoe zeg je dat netjes? – trekt hem af.