Artikelen

De covergirls van Vanity Fair komen deze maand niet van het podium of het modellenbureau; het zijn actrices uit de televisieseries Homeland, Downton Abbey, The Good Wife en Modern Family. Totaal verschillende series, maar één ding hebben ze gemeen: ze doen het geweldig, en maken de tongen los. Is televisie, zoals Vanity Fair beweert, de nieuwe cinema?

Een week voor de première van The Dictator werd bekend dat Sacha Baron Cohen zijn geplande rol in Tarantino’s aankomende film Django Unchained laat schieten omdat hij te druk bezig is met de promotie van zijn nieuwe filmvehikel.

Voor de sportleek: de SuperClásico is een belangrijke voetbalwedstrijd tussen twee rivaliserende Argentijnse clubs. Maar je hoeft geen sportfanaat te zijn om van deze – Deense – romantische komedie te kunnen genieten. Het voetbal is slechts decor.

De 34-jarige Anders heeft een dagje vrij gekregen van de verslavingskliniek en bezoekt zijn oude vriend Thomas. Anders herinnert zich nog goed dat Thomas ooit tegen hem zei: 'Als iemand zijn leven wil verwoesten, dan moet de gemeenschap dat niet willen tegenhouden.'

Ooit was de Franse misdaadfilm een vaste en graag geziene gast in Nederlandse zalen. Dat wat hier vervolgens in de voorbije twee decennia nog werd uitgebracht is op de vingers van twee, drie handen te tellen. Met het stijgend aantal Franse titels komt de laatste jaren weer heel af en toe een policier mee, en valt ongeacht de kwaliteit prompt tussen wal en schip. De doorgaans iets oudere filmtheaterbezoeker associeert het genre niet met arthouse, het jonge multiplexpubliek laat een niet-Engelstalige thriller graag links liggen.

Tijdens de zogenoemde 'Upfronts' presenteren Amerikaanse televisiestations hun nieuwe series aan de pers en adverteerders. Ilse van der Velden doet verslag vanuit New York.

Waar gaat komiek Sacha Baron Cohen zich op richten nu zijn creaties Ali G, Borat en Brüno definitief zijn gepensioneerd? Hopelijk niet alleen op flauwe komedies als The Dictator.

Deze week start de VPRO met het zesde seizoen van de Amerikaanse cultserie Dexter. De gids nam deel aan een curieus telefoongesprek met hoofdrolspeler Michael C. Hall.

In de serie Blikvangers kijkt Jan Pieter Ekker naar opvallende filmaffiches. In deze editie: waar is de kroket van Fientje?

Over de pikantste en interessantste plotwending in Antoinette Beumers goedgehumeurde Amerikaanse roadmovie met Carice van Houten & zus kunnen we het niet hebben. Die weggeven haalt te veel onderuit. Na de persvoorstelling werd aan journalisten zelfs nadrukkelijk gevraagd om niets te verklappen. Nieuwsgierig? Ga maar kijken. En stel jezelf na afloop de vraag of die twist een draconische vergissing is of een dappere zet.

De vaak gehoorde opvatting dat de wereld beter af zou zijn met vrouwen aan het roer, is niet alleen simplistisch, maar ook onwaar. Dat kwam vorig jaar nog naar voren uit een onderzoek van de Texas A&M Universiteit, dat het veiligheidsbeleid van 22 democratische landen tussen 1970 en 2000 onder de loep nam. Wat bleek: vrouwelijke ministers van Defensie stuurden hun troepen gemiddeld zelfs iets sneller naar het front dan hun mannelijke collega’s.

Dreadlocks en reggae, dat is Bob Marley voor de meeste mensen. Regisseur Kevin Macdonald kijkt veel verder dan de muziek en het uiterlijk van de Jamaicaan en verzamelt een onwaarschijnlijke hoeveelheid persoonlijke verhalen, bijzondere beelden en unieke geluidsfragmenten. Hij vangt daarmee de ziel van de vroeg overleden zanger en smeedt er een van de beste muziekdocumentaires van de laatste decennia van.

‘Iedereen in dit huis kijkt naar porno op het internet,’ klaagt veertigplusser Anne. En met iedereen bedoelt ze haar man en twee zonen, ook al is haar jongste nog geen tien. Want: ‘Ook al kijkt hij nu nog niet, straks gaat hij dat zeker doen.’

Eigenlijk flikken de makers van sterrenbestrooid Hollywood-genrewerk steeds hetzelfde geintje. Openingsscène: imposante zwiepshots, dramatische optiteling, soundtrack voluit. Eventjes opscheppen.

De VPRO verslaat het 65ste filmfestival van Cannes (16 t/m 27 mei) met het presentatieduo Daphne Bunskoek en Roeland Fernhout.

‘Der Bruchteil eines Milligramms, und alles ist anders.’ Acht woorden telt de openingszin in de documentaire The Substance: Albert Hofmann’s LSD en ze roepen werelden in een wereld op. Transportmiddel voor de trip: Lysergic Acid Diethylamide. In de volksmond: acid.
Met LSD is een tijdsbeeld versmolten. Haight-Ashbury, vloeistofdia’s, sit-ins, Woodstock, de fuzzgitaarsound van psychedelische rockbands.

Meeslepende verhalen over voorzichtige mensen die hun vastgeroeste patronen doorbreken, die vertelt de Deens-Amerikaanse regisseur Lasse Hallström graag.

Twee blanke jochies van een jaar of elf, twaalf worden in een winkelcentrum aangesproken door twee donkere, net wat oudere mannetjes. Hoe laat het is, vraagt een van de donkere jochies. Een van de blanke mannetjes draait weg, de ander kijkt op zijn mobieltje en geeft antwoord: twaalf uur. Vijf voor twaalf...