The Boroughs: eerbetoon aan scifi-klassiekers speelt te veilig om indruk te maken
The Boroughs is te zien op Netflix
In The Boroughs krijgt een bijzondere leefgemeenschap voor ouderen in de woestijn te maken met een bovennatuurlijke bedreiging die rechtstreeks uit een Spielberg-film lijkt te komen.
Oude brompot Sam Cooper (Alfred Molina) heeft het niet makkelijk. Zijn vrouw is onlangs overleden en zijn dochter wil hem onderbrengen in een seniorenreservaat: The Boroughs. Deze eigenaardige gated community, midden in de woestijn van New Mexico, blijkt een vrijplaats voor boomers om te vapen en ongegeneerd te babbelen over mislukte orgies. Ze maken in ieder geval optimaal gebruik van de tijd die hen nog rest. Misschien is deze nieuwe woonplaats voor Sam nog zo slecht niet.
Maar net wanneer hij zijn draai lijkt te vinden op deze toch al eigenaardige plek, wordt zijn buurman bruut vermoord door een bovennatuurlijk wezen. Samen met zijn buren moet hij deze sinistere entiteit zien te stoppen, voordat ze steelt wat deze ouderen het minst kunnen missen: tijd.
The Boroughs is geproduceerd door Matt en Ross Duffer, de makers van Stranger Things, en zit net zoals die hitserie vol knipogen naar Spielberg-films en andere Hollywoodklassiekers. Soms uit zich dat in nagemaakte shots of een soundtrack die sterk doet denken aan het werk van componist John Williams.
Het probleem aan zoveel hommage brengen is dat het de serie, zeker in het begin, totaal ontbreekt aan een eigen identiteit. Daardoor voelen vooral de eerste twee afleveringen aan als mindere versies van betere films. Pas in de derde aflevering (van de acht) krijgen de personages meer diepgang en kunnen steracteurs Molina, Alfre Woodard en Geena Davis laten zien dat ze meer kunnen dan flauwe grapjes maken en verbijsterd voor zich uit staren naar computergegenereerde effecten.
Hoewel de serie niet echt diep ingaat op het thema ouder worden, doet zij tenminste een poging om het te verwerken in het verhaal. Dat roept wel de vraag op waarom de showrunners niet meteen daarop hebben ingezet, in plaats van een Stranger Things met boomers te maken. Zodra de serie afstand neemt van de bravere sciencefictioninsteek wordt het zowaar behoorlijk grimmig, en dat werkt best goed. Plots staat er wél iets op het spel en zijn Sam en zijn buren interessant genoeg om door te kijken.
De dialoog blijft vrij cliché en de onnodige romantische subplotjes worden niet minder voorspelbaar, maar gaandeweg ontwikkelt de show wel een eigen stem. Toch hadden we van de makers – Jeffrey Addiss en Will Matthews – van het meesterlijke Dark Crystal: Age of Resistance meer mogen verwachten dan ‘vermakelijk’. Uiteindelijk kan The Boroughs helaas toegevoegd worden aan de lange lijst van Netflixseries met unieke concepten die het net te veilig spelen om echt indruk te maken.
