Crystal Lake is op z'n best wanneer alles lekker bloederig over de top gaat
Friday the 13th-prequelserie nu te zien op HBO Max
Crystal Lake is een bevredigende prequelserie voor de Friday the 13th-horrorfilms, vooral dankzij hoofdrolspeler Linda Cardellini en lekker veel bloederige scènes.
‘Voorhees, dat is een interessante naam. Die hoor je niet vaak.’
Nee, de naam Voorhees hoor je inderdaad niet vaak, behalve dan als je een horrorliefhebber bent. Als die de naam ‘Voorhees’ hoort, gaan de gedachten al snel richting Jason Voorhees, het verdronken jongetje dat in de Friday the 13th-films uitgroeit tot monsterlijke moordmachine.
Een populaire moordmachine welteverstaan, want sinds de verschijning van de eerste film in 1980 telt de Friday the 13th-franchise inmiddels twaalf films, twee televisieseries, boeken, videogames en strips. De laatste film dateert inmiddels uit 2009, maar elke horrorfan weet: een iconisch monster wordt nooit definitief begraven.
En dus is er nu Crystal Lake, een achtdelige serie die zich enkele jaren afspeelt voor de gebeurtenissen uit de eerste Friday the 13th-film uit 1980. In het begin van de serie leeft Jason (Callum Vinson) nog, en woont hij samen met zijn moeder Pamela (Linda Cardellini) in de buurt van het idyllische Crystal Lake, een kamp waar het meeste gedonder in deze franchise plaatsvindt.
Omdat Jason er anders uitziet dan veel van zijn leeftijdsgenootjes, wordt hij vooral gepest of genegeerd. Vooral dat laatste heeft tragische gevolgen, als Jason het water induikt, verdrinkt en uiteindelijk niet meer wordt teruggevonden. Zou het meer dan toch vervloekt zijn, zoals een van de locals beweert?
Het boeit de lokale bevolking totaal niet, want een jaar later wordt er gewoon weer een nieuw kamp georganiseerd, de tranen van rouwende moeder Pamela ten spijt. Waren ze maar wat meegaander geweest, want uit de eerste Friday the 13th-film weten we (spoiler!) dat deze Pamela uiteindelijk de moordenaar blijkt te zijn, en níet zoon Jason (die werd het pas in de latere films).
Crystal Lake draait daarbij vooral om de vraag hoe Pamela Voorhees uiteindelijk uitgroeide tot die seriemoordenaar uit de eerste film. Nu had de eerste Friday the 13th daar op zich al plausibele verklaringen voor gegeven, maar er blijkt nog véél meer ellende te schuilen achter haar daden. Zo staan er alleen al in de eerste aflevering twee mysterieuze mannen op de stoep die Pamela met geweld willen terugbrengen naar waar zij en Jason echt vandaan komen.
Crystal Lake is daarmee paranoiaserie, rouwdrama én horrorserie ineen, omdat je met alleen bloedvergieten (zoals in de slasherfilms) niet eenvoudig een kleine acht uur vult. Er vloeit natuurlijk meer dan genoeg bloed (alleen al in de eerste aflevering), maar Crystal Lake probeert tegelijkertijd ook meer reliëf te geven aan het verhaal van Pamela en Jason.
Het pakt overwegend goed uit, vooral op de momenten waarop Pamela wordt geconfronteerd met de gevolgen en praktische bezwaren van haar eigen daden. Want ja, hoe krijg je een bijl uit iemands hoofd zonder dat je je keukenvloer verpest? Op deze momenten krijgt Cardellini de kans om te excelleren, omdat ze voortdurend balanceert tussen pure rouw én groeiende gekte en paranoia. Ook een voltreffer: het openingsfilmpje, waarin met beelden en muziek een treffende ode wordt gebracht aan de jarentachtigslashers van weleer.
Toch blijft Crystal Lake ook enigszins hangen in het schemergebied tussen dure prestigeserie (filmstudio A24 investeerde naar verluidt 85 miljoen dollar in het project) en lekker platte slasher. Crystal Lake werkt toch het best als het laatste, en in dat opzicht komt de horrorfan in acht afleveringen prima aan zijn trekken.
