Half Man: onderdrukte emoties en broederschap in nieuwe serie van maker Baby Reindeer
Miniserie Half Man is te zien op HBO Max
De Schotse komiek Richard Gadd leverde met Baby Reindeer een van de meestbesproken series van de afgelopen jaren af. In zijn nieuwe zesdelige reeks Half Man draait het opnieuw om mannen die het moeilijk hebben.
De film- en seriegeschiedenis wemelt van verhalen over rivaliserende broers. Of het nu gaat om de strijd tussen de superhelden Thor en Loki in de Marvelfilms, Mufasa en Scar in The Lion King of Michael en Fredo Corleone in The Godfather, een goede broedertwist levert vaak subliem drama op.
Bloedverwanten zijn de ‘broers’ in de zesdelige serie Half Man weliswaar niet, maar desondanks hebben ze een in alle opzichten complexe broederband. Ruben (als jongen gespeeld door Stuart Campbell, later door showrunner Richard Gadd) is het probleemgeval: een gespierde, intimiderende figuur die beweegt alsof hij elk moment kan exploderen.
De jongere Niall (Mitchell Robertson, de oudere wordt gespeeld door Jamie Bell) is in alle opzichten zijn tegenpool. Hij is introvert, afwachtend en fysiek niet opgewassen tegen de vele pestkoppen op school. Maar als Ruben – een vriendendienst van Nialls moeder – bij hen in huis komt wonen verandert alles.
De twee jongens worden ‘brothers from another lover’, zoals Ruben het in de eerste aflevering samenvat. Dat hun relatie ingewikkeld is wordt al duidelijk in de openingsscène, waarin de ‘broers’ volwassen zijn. We zien hoe Niall, die op het punt staat om te gaan trouwen, apart wordt genomen door Ruben, die imponeert met zijn ontblote bovenlijf en zijn woeste baard. Er volgt een broederlijke omhelzing, die doet denken aan de iconische filmknuffel van Michael en Fredo Corleone in The Godfather 2, maar nog geen minuut later wordt Neill knock-out geslagen door Ruben.
Gebroken mannen
In zes afleveringen bestrijkt Half Man vervolgens een periode van een kleine veertig jaar, waarin langzaam onthuld wordt wat er allemaal voorafgegaan is aan die klap op de bruiloft. En die geschiedenis – van hun tienertijd in de jaren tachtig tot nu – is op z’n minst turbulent te noemen. Gebroken mannen zijn het, maar allebei zijn ze wel gebroken op een volstrekt eigen manier.
Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat deze serie gemaakt is door Richard Gadd. Jarenlang bevond de Schotse schrijver, komiek en acteur zich in de marge van de entertainmentindustrie, maar in 2024 was daar ineens de Netflixreeks Baby Reindeer, een van de grootste sensaties van de afgelopen jaren, waarin Gadd zijn eigen ervaringen met seksueel misbruik en stalking verwerkte. Gadd was maker, schrijver én hoofdrolspeler en werd in één klap een beroemdheid.
Dat de serie zo’n doorslaand succes zou worden had Gadd zelf ook niet verwacht, zo vertelde hij onlangs in een interview met The New York Times. ‘Ik dacht wel dat het zou aanslaan, maar ik heb er geen seconde bij stilgestaan dat het zo’n mainstreamhit zou worden. Sinds de serie voel ik me naakt als ik over straat loop. Meningen en commentaren kunnen behoorlijk hard zijn, maar ik ben eraan gewend geraakt. Het bleek een van de beste dingen die ik had kunnen doen: mijn verhaal te grabbel gooien voor de hele wereld, nu heb ik niets meer te verbergen.’
Omdat Baby Reindeer zo autobiografisch is, was het wel de vraag wat Gadd hierna zou gaan doen. Dat werd dus Half Man, een coproductie van HBO en de BBC, die in eerste instantie in een persbericht werd aangekondigd als een serie die ‘onderzoekt wat het betekent om man te zijn’.
Dat vond Gadd wat te zwaar klinken, vertelde hij in datzelfde interview. ‘Ik was bang dat mensen de reeks gingen bekijken met de verwachting dat ik hierin een vrijwel onmogelijke vraag zou beantwoorden. Maar ik schrijf vooral omdat ik altijd een bepaalde leegte voel die ik niet kan verklaren. Een soort gat in mijn ziel, misschien is dat wel ontstaan door de druk die ik altijd heb gevoeld als man.’
Geen luchtige serie
Volgens Gadd gaat de serie vooral over het onderdrukken van emoties. ‘Veel van de beschadigde mannelijkheid die je tegenwoordig ziet is te herleiden tot een zekere repressie in de voorbije decennia. Wanneer we dingen te veel voor onszelf houden, kunnen emoties uiteindelijk buitenproportioneel groot worden. Dat gold ook voor mij: de schaamte, het schuldgevoel of het idee een idioot te zijn. Het was allemaal onderdeel van de strijd die ik voerde. Op een gegeven moment werd dat ondraaglijk, alsof ik een biljartbal door mijn hoofd liet kaatsen die steeds harder terugkwam.’
Hopelijk maak ik ooit iets wat zover van me af staat dat het voelt als een bevrijding
Daarom besloot Gadd zijn eigen gevoelens en ervaringen opnieuw te verwerken in een dramaserie waarvoor hij maandenlang moest trainen. Dit deed hij zes dagen per week en ook at hij op vaste tijdstippen om maar liefst 23 kilo in spiermassa aan te komen. Een groot contrast met de wat iele Gadd uit Baby Reindeer, maar in Half Man moest hij een klassieke alfaman zijn met een imposant uiterlijk.
Toch komt de dreiging in het sobere Half Man vooral voort uit onzekerheid, want de omstandigheden laten het de broers zelden toe om over hun gevoelens en angsten te praten. Half Man is daardoor bepaald geen luchtige serie, maar dat past volgens Gadd ook bij hem. ‘Mijn theorie is: je kunst kiest jou. In mijn optiek is het leven gebaseerd op contradictie en geïnternaliseerde pijn, dus zelfs als ik een komedie maak zal daarin nog steeds een flinke dosis pijn aanwezig zijn. Maar hopelijk maak ik ooit iets wat zover van me af staat dat het voelt als een bevrijding, alsof het geen deel van mij meer is.’
