Javier Bardem geeft zijn eigen draai aan iconische schurk in serie-remake Cape Fear

De akelig spannende thriller Cape Fear was in 1991 een grote sensatie. Regisseur Martin Scorsese – die een jaar eerder veel lof oogstte voor zijn gangsterfilm Goodfellas – maakte een remake van J. Lee Thompsons gelijknamige zwart-witklassieker uit 1962, maar dan een stuk grimmiger. Scorseses nagelbijter werd een succes en viel in de smaak bij zowel de internationale filmpers als het grote publiek.

Met name het fantastische acteerwerk van hoofdrolspeler Robert De Niro werd geprezen. Hij speelt de psychopathische Max Cady, een gevaarlijke crimineel die na veertien jaar gevangenisstraf op vrije voeten komt en wraak wil nemen op de advocaat (Nick Nolte) die hij verantwoordelijk acht voor zijn tijd achter de tralies. De geweldige vertolking van De Niro leverde hem een Oscarnominatie op en geldt nog altijd als een van de meest iconische schurkenrollen uit de filmgeschiedenis.

Nu, ruim dertig jaar na dato, keert Max Cady terug. Scenarist en producent Nick Antosca achtte de tijd rijp voor een moderne hervertelling van Cape Fear. De Amerikaanse showrunner (bekend van de truecrimeserie Candy en de horrorreeks Channel Zero) is al sinds zijn jeugd groot fan van beide films en wilde het verhaal een eigentijdse draai geven. De serie moest een ode aan haar voorgangers worden en tegelijkertijd nieuwe wegen inslaan. ‘Een beetje alsof je beide filmversies hebt gezien, naar bed gaat en er vervolgens een nachtmerrie over hebt,’ vertelde Antosca in het filmtijdschrift Empire Magazine.

Schurk met gunfactor

Het langere format van een serie zou bovendien meer ruimte bieden voor de achtergronden van de personages uit de films, meende Antosca. En dan met name voor het verleden van Cady, wiens voorgeschiedenis in de films nogal vaag blijft, terwijl er in de tiendelige reeks uitvoerig aandacht aan wordt besteed.

Cady wordt gespeeld door de Spaanse steracteur Javier Bardem, die wel raad weet met het neerzetten van slechteriken. Zo tekende hij in de zeer geslaagde James Bondfilm Skyfall (2012) voor een van de betere Bond-villains, terwijl hij in het meesterlijke misdaaddrama No Country for Old Men (2007) van de gebroeders Coen de koelbloedige huurmoordenaar Anton Chigurh vertolkte, een rol waarvoor de Spanjaard zeer terecht beloond werd met een Oscar.

In interviews vergelijkt Bardem het personage Cady met een panter: sluw, wild en zeer gevaarlijk, maar ook mooi, charmant en fascinerend. Meer nog dan zijn voorganger De Niro geeft Bardem het personage een bepaalde gunfactor mee. ‘Ik probeer ervoor te zorgen dat je als kijker ook een beetje om Cady gaat geven,’ zei hij daarover in een interview met Entertainment Weekly. ‘Cady is een zware crimineel, maar ook iemand die heeft geleden, een man met pijn, een man die verraden is. De prijs die hij voor zijn daden heeft betaald is enorm, dus als hij uit de gevangenis komt leef je ook een beetje met hem mee. Wat hij van plan is weet je niet, maar dat onberekenbare is juist wat het zo leuk maakt om Max Cady te spelen.’

Net als de films begint ook de serie – die tien afleveringen telt – bij de vrijlating van Cady, die maar liefst zeventien jaar vastzat voor de gruwelijke moord op zijn zwangere vrouw. Nieuwe informatie zou echter aantonen dat Cady onschuldig is en al die jaren dus onterecht achter slot en grendel heeft gezeten.

Niet zo gelaagd als de film

Het nieuws valt Cady’s voormalige advocaat Anna Bowden (Amy Adams) rauw op haar dak. Hoewel ze Cady indertijd voor de rechtbank verdedigde, was ze er heilig van overtuigd dat hij schuldig was. Na Cady’s veroordeling trouwde Anna met de openbare aanklager in de zaak, Tom Bowden (Patrick Wilson), wat erop zou kunnen wijzen dat Anna moedwillig meewerkte aan Cady’s opsluiting.

Al snel wordt Anna een mediasensatie en online wordt ze bestookt met onlinehaat, terwijl Cady ondertussen uitgroeit tot een soort volksheld omdat hij slachtoffer is geworden van een corrupt systeem. Als kijker voel je echter dat er iets niet helemaal klopt, want de eerste afleveringen bevatten voldoende hints die erop wijzen dat Cady wel degelijk schuldig is. Ondertussen doet Anna wanhopige pogingen om de mensen om haar heen te waarschuwen voor de in haar ogen gevaarlijke manipulator. Ze probeert hen te overtuigen van haar onschuld, maar er is niemand die haar gelooft. Zelfs haar kinderen, Natalie (Lily Collias) en Zack (Joe Anders), denken dat ze liegt.

Het zorgt ervoor dat Cape Fear, meer nog dan de films, aandoet als een klassieke paranoiathriller, waarin niets is wat het lijkt. De serie is spannend en mysterieus, al worden er iets te vaak onnodige omwegen genomen die de kijker te lang in het ongewisse laten over Cady’s plannen, zijn verleden en zijn verhouding tot de Bowdens.

Terwijl Scorseses film naast een zeer geslaagde thriller ook een bespiegeling was op goed en kwaad, religie en enkele andere interessante thema’s draait het in de serie vooral om de plot, die gaandeweg steeds ingewikkelder wordt.

Zo gelaagd als de film is de serie dus zeker niet, maar er valt genoeg te genieten: van de broeierige spanning en de soms verbijsterende wendingen tot de meeslepende muziek en bovenal van de zichtbaar met plezier acterende Javier Bardem.