Van Bait tot Rust en Vreugd: deze series waren de moeite waard deze maand

Riz Ahmed is een van die Britse acteurs die regelmatig wordt genoemd als potentiële volgende James Bond. Om dit hele gegeven heeft Ahmed nu deze leuke, scherpe en prettig vreemde comedyserie gebouwd. Ahmed speelt Shah Latif, een Brits-Pakistaanse acteur die - ondanks zijn verlammende onzekerheid - in de running is om de nieuwe 007 en dus de eerste bruine Bond te worden. Iets dat niet iedereen een leuk vooruitzicht vindt, merkt hij. Bait is een gelaagde, vlotte serie met naast een formidabele hoofdrol van Ahmed, ook allerlei bekende Britten in bijrollen heeft. Met als hoogtepunt Sir Patrick Stewart als afgehakt varkenshoofd.

Tragikomedie gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Hendrik Groen, waarin weduwe Emma (de altijd goede Annet Malherbe) na de dood van haar man onverwacht een volkstuintje erft. Een rustige oude dag is er niet bij, want op dat volkstuintjescomplex woedt een mini-oorlogje tussen de vrijzinnige tuinders en het dictatoriale bestuur. Het tuinpark fungeert daarbij als een soort Nederland in het klein, met te veel regeltjes en eigenwijsheid. Regisseur Tim Oliehoek maakte eerder de prachtige verfilming van Het geheime dagboek van Hendrik Groen, en vindt hier opnieuw een uitstekende balans tussen het tragische en het luchtige.

Deense dramaserie waarin een gemummificeerde baby wordt gevonden tijdens een verbouwing. De 87-jarige Martha schokt haar familie door direct te bekennen dat zij verantwoordelijk is voor de dood van het kind. Deze onthulling vormt het begin van een gelaagd familie- annex misdaadverhaal waarin thema’s als afkomst en onderlinge familieverhoudingen worden belicht aan de hand van het verhaal van drie generaties vrouwen. De bovennatuurlijke elementen zijn verrassend voor dit seriegenre en dragen bij aan de kracht van de serie, zonder dat er aan de geloofwaardigheid van de verschillende verhaallijnen wordt ingeboet.

Effectieve horrorserie waarin de aanloop naar een huwelijk nét iets grimmiger verloopt dan de bedoeling is. Een paar dagen voor die bruiloft lijkt er nog weinig aan de hand voor aanstaande echtelieden Rachel (Camila Morrone) en Nicky (Adam DiMarco). Maar zodra ze het vakantiehuis van zijn ouders bereiken, slaat de sfeer al snel om. Want waarom gedragen zijn ouders zich zo vreemd? En wie of wat is in vredesnaam ‘de Spijtman’? Het resulteert in een lekker grimmige horrorserie, met meer dan genoeg schrikmomenten en een naargeestig sfeertje dat goed wordt vastgehouden.

Fijne komedieserie over bestsellerauteur Greg (Steve Carell), die een betrekking als gastdocent aanneemt op een universiteit om dichter bij dochter Katie (Charly Clive) te kunnen zijn. Dat kan Katie wel gebruiken, nu haar echtgenoot (Phil Dunster) is vreemdgegaan met een jongere PhD-studente. Rooster is de nieuwste serie van van Bill Lawrence, die met Ted Lasso en Shrinking soortgelijke series maakte over alledaagse problemen van excentrieke figuren. Ook Rooster is zeer geslaagd, vooral dankzij de heerlijke cast. Carell speelt een van zijn grappigste rollen in jaren, en de relatief onbekende Clive is een openbaring.

Verrassende terugkeer van de ooit razend populaire ziekenhuissitcom die in 2010 eindigde. En ondanks het verstrijken van de tijd, is er weinig veranderd. Vooruit, protagonist J.D. (Zach Braff) werkt tegenwoordig als privé-huisarts voor de rijken, maar als een van zijn patiënten wordt opgenomen in het ziekenhuis waar hij jarenlang werkte, is een terugkeer al snel onvermijdelijk. Het pakt uitermate bevredigend uit, met een goede mix van nostalgie en (luchtige) zorgen over het Amerikaanse zorgstelsel. De terugkeer van Scrubs past daarmee perfect in een tijd waarin we worden overspoeld met ziekenhuisseries.