Riz Ahmed schittert in Bait: is hij de nieuwe James Bond?
Nieuwe serie op Prime Video
De komische nieuwe serie Bait draait om een acteur die in de running is om de nieuwe James Bond te worden. Bedenker én hoofdrolspeler is Riz Ahmed, die in het echte leven met enige regelmaat wordt genoemd als mogelijke opvolger van Daniel Craig.
‘Je hebt de ballen niet om Bond te zijn,’ roept een afgehakte varkenskop met de stem van Patrick Stewart in de tweede aflevering van Bait tegen hoofdpersoon Shah Latif (Riz Ahmed). Latif is een opkomend acteur – zijn prominentste rol was ‘vertaler’ in het zevende seizoen van Homeland – en hij is in de running om de nieuwe James Bond te worden. De Brit heeft daarnaast een Pakistaanse achtergrond, wat betekent dat hij, als hij de rol krijgt, de eerste ‘bruine’ 007 zou zijn. Een feit dat voor sommige landgenoten zó bedreigend is, dat iemand, nadat het nieuws lekt, een afgehakte varkenskop door de ruit van zijn ouderlijk huis gooit.
Hoe het ding vervolgens de stem krijgt van een van de bekendste acteurs van Groot-Brittannië, en waarom hij Latif finaal de grond in praat met zijn herkenbare bekakte accent, zullen we niet verklappen. Bait is een serie om te ervaren. Wat we wél kunnen weggeven is dat Patrick Stewart in de vorm van een grof pratende varkenskop naadloos in de serie past.
Gelaagd en veelzijdig
Bait is bedacht en ontwikkeld door Oscarwinnaar Riz Ahmed (The Night Of), in het echte leven een van die Britse acteurs die met enige regelmaat wordt genoemd als mogelijke opvolger van Daniel Craig. Of Ahmed de geheimagent daadwerkelijk zou willen spelen, is niet bekend. En zijn zesdelige serie geeft daar ook niet direct een antwoord op. Behalve dan dat we nu weten dat Ahmed de zwarte smoking en vlinderdas meer dan goed draagt.
En Bait voelt ook zeker niet als Ahmeds heimelijke auditie voor Bond, ondanks een opvallend aantal actiescènes voor iets dat officieel een comedy is. Daarvoor is de serie te gelaagd en veelzijdig. Bait – dat in Londense slang ‘aandacht trekken’ betekent – gaat over wat tomeloze ambitie met een mens doet, over opgroeien tussen twee culturen en over de druk die het doorbreken van glazen plafonds met zich meebrengt. Het is ook een kleine liefdesbetuiging aan Londen en aan de Pakistaanse gemeenschap in deze stad.
Ahmed, die in vrijwel iedere scène te zien is, draagt de serie moeiteloos. Hij gaat behendig van onzeker naar charmant, is het ene moment totaal paranoïde en het volgende koel en berekenend. Zelfs op de momenten dat het verhaal best wat vraagt van de kijker, blijft zijn Latif iemand die je gewillig volgt en voor wie je – tegen beter weten in – het allerbeste hoopt. Of dat ‘allerbeste’ uiteindelijk ook de rol van Bond is, blijft echter de grote vraag.
