Filmzomer op Canvas: heel veel topfilms op televisie (2026)

Vilein-komisch kostuumdrama over de wispelturige, zeventiende-eeuwse Britse koningin Anne (Olivia Colman), en twee hofdames (Rachel Weisz en Emma Stone) die met alle mogelijke middelen strijden om haar (seksuele) gunsten. Alles in deze film klopt. Van de messcherpe dialogen (gesproken in modern Engels), tot de ongewone camerahoeken en de voor zijn doen uitbundige regie van de Griekse grootmeester Yorgos Lanthimos (Dogtooth, The Lobster). Lanthimos rekt de oude wetten van het kostuumdrama in deze film zo op, dat hij bijkans een nieuw genre creëert. Colman kreeg onder andere een Oscar voor haar rol.

Hoofdpersoon in deze verfilmde gangsterstrip is Michael Sullivan (Tom Hanks), klusjesman van maffiabaas John Rooney (Paul Newman) en vader van twee tienerzoons. Zonen zijn er om hun vaders ellende te bezorgen, weet Rooney. Hij krijgt gelijk. Rooneys geschifte zoon Connor (Daniel Craig) is jaloers op de band tussen zijn vader en diens rechterhand, en hij besluit Sullivan in de val te laten lopen. Anders dan in de strip blijft het meeste geweld buiten beeld; Sam Mendes (American Beauty) laat vooral het effect van geweld op mensen zien. Tussendoor citeert hij de halve filmgeschiedenis.

1840, West Dorset. Mary, een belangrijke, maar door het establishment vergeten paleontoloog, leeft alleen met haar moeder in een huisje aan de kust. Haar gevoelens houdt ze al net zo verborgen als de fossielen in de stenen die ze dagelijks zoekt aan het strand. Totdat de jonge Charlotte langskomt en de twee vrouwen verliefd worden op elkaar. Tweede film van Francis Lee lijkt veel op zijn bejubelde debuut God’s Own Country uit 2017, over twee schaapherders die verliefd worden. Ammonite is al even rauw, oprecht en direct (ook in de seksscènes). De stuurse Mary en petieterige Charlotte worden knap gespeeld door respectievelijk Winslet en Ronan.

Waargebeurde politieke thriller over de lange weg die onderzoeker Daniel Jones (Adam Driver) moet afleggen om rapport over martelen door de CIA gepubliceerd te krijgen. Waarbij hij onderweg door zowel de politiek als de CIA wordt tegengewerkt. Geduldig en zonder opsmuk vertelde film, die er terecht op vertrouwt dat de kijker bereid is aan te haken bij de soms complexe materie. The Report is het regiedebuut van scenarioschrijver Burns, die vooral bekend is van zijn langdurige samenwerking met regisseur Steven Soderbergh (The Informant!, Contagion, Side Effects en The Laundromat).

Een mislukte scenarioschrijver (Colin Farrell) raakt verzeild in het criminele circuit van Los Angeles wanneer zijn geflipte maat (Sam Rockwell) het hondje van een gangster (Woody Harrelson) kidnapt. Bizarre film van de maker van In Bruges is inktzwarte komedie, bloedige thriller en experimentele Hollywoodpastiche tegelijk. Het verhaal zwabbert alle kanten op, maar wel vol overgave, met inventieve en geestige terzijdes. Als geheel niet echt bevredigend, maar zeker ook niet saai. Smakelijke bijrollen van Christopher Walken, Tom Waits en Harry Dean Stanton.

Grandioze biografische oorlogsfilm, waarin de gruwelijke WO II-beelden haast naar de achtergrond verdwijnen door de imposante persoonlijkheid van generaal Patton (onvergetelijk vertolkt door George C. Scott). Pattons toespraak op de Amerikaanse militaire academie is een juweeltje (en werd bij de release in Amerika ingekort). Scott, bijna even buitenissig als zijn personage, weigerde de hem toegekende Oscar. Het is jammer dat de film niet verhaalt hoe het Patton verging: 9 december 1945 kreeg hij een verkeersongeluk nabij Frankfurt, brak zijn nek en overleed een krappe twee weken later.

Meesterlijke horrorfilm van Ridley Scott uit 1979, later gevolgd door meerdere sequels. Ellen Ripley (Sigourney Weaver) is een van de bemanningsleden van een ruimteschip dat een SOS-signaal van een verre planeet opvangt. Daar aangekomen blijkt er geen mens meer aanwezig te zijn. Wel is er een kweektuin waar hongerige, onverwoestbare buitenaardse parasieten klaar zijn om uit hun ei te springen om ruimtevaarders op te eten. De film werd gedraaid in een bescheiden maar effectief decor, met een beperkt budget en met een kleine, destijds grotendeels onbekende cast. De fraaie speciale effecten werden beloond met een Oscar.