De vijftig beste films op Prime Video

Eind 1983 kwam er een eind aan het schrikbewind van de militaire junta in Argentinië. Onder het mom van het bestrijden van staatsvijanden werd het Argentijnse volk stelselmatig blootgesteld aan ontvoeringen en martelingen. Het aantal verdwenen of vermoorde Argentijnen wordt geschat tussen de tien en dertigduizend. Het indrukwekkende Argentina, 1985 vertelt het waargebeurde verhaal van openbaar aanklager Strassera (sterk geacteerd door Ricardo Darín), die in de nieuwe democratie oud-generaal Videla en acht andere kopstukken van het voormalige regime moet vervolgen. Bewonderenswaardig hoe filmmaker Santiago Mitre zijn gedegen rechtbankdrama voorziet van een bepaalde lichtvoetigheid, maar nooit de ernst van het onderwerp uit het oog verliest. Oscarnominatie voor beste niet-Engelstalige film.

Fijn eigengereide thriller over de ontluikende liefde tussen norse sportschoolmanager Lou (Kristen Stewart, altijd goed) en bodybuilder Jackie (Katy O’Brian). Samen willen ze de wereld veroveren, maar na de mishandeling van de zus van Lou nemen de zaken een steeds gewelddadiger twist, vooral ook door de bemoeienis van hun criminele vader (een heerlijk viezige Ed Harris). Love Lies Bleeding lijkt daarmee een klassieke misdaadthriller vol expliciet geweld en giftige familiebanden, maar regisseur Rose Glass (Saint Maud) heeft genoeg verrassingen in petto om van haar tweede speelfilm een heerlijk onvoorspelbare trip te maken.

Tijdens een nachtelijke busrit raakt loner Henry (Sean Harris) in gesprek met Paul (Steve Mouzakis), die nog wel klusje weet mocht Henry snel wat geld willen verdienen. Paul schuift Henry door naar beroepscrimineel Mark (Joel Edgerton), die Henry introduceert bij zijn bazen en langzaam ontstaat er tussen de twee mannen iets wat lijkt op vriendschap. Maar niemand in deze broeierige en sombere film is wie hij zegt te zijn. Meesterlijk misdaaddrama van de Australische regisseur Thomas M. Wright, waarin de nadruk niet ligt op de misdaad maar op het voortreffelijk gespeelde drama.

Wanneer een vreemde man in een groot afgelegen huis vraagt of je het erg vindt dat er staal in de wanden van het huis zitten, moet je natuurlijk meteen omkeren. Maar zusters Barnes en Paxton moeten van de Mormoonse kerk zieltjes winnen en gaan toch naar binnen. En proberen vervolgens een film lang weer buiten te komen. Aangenaam slimme horrorfilm van Beck/Woods (de scenarioschrijvers van A Quiet Place) stelt intrigerende vragen over religie en koos in Hugh Grant een verrassende schurk. Die gebruikt zijn wat onhandige charme om de meisjes gerust te stellen, terwijl de kijker al lang weet dat dit alleen maar slecht kan aflopen.

Wanneer de paus sterft, krijgt de bedachtzame kardinaal Lawrence (Ralph Fiennes) de zware taak om de besloten stemmingen voor een nieuwe kerkleider in goede banen te leiden. Welke sterveling kan de kerkelijke idealen dragen zonder ze te schande te maken? Lawrence moet laveren tussen favoriet en outsider, deelbelangen en eenheidsstreven, conservatieven en liberalen. Daarnaast spelen karaktertrekken als ijdelheid en dienstbaarheid, zekerheid en (geloofs)twijfel een rol. En dan zitten er nog lijken in de kast en breekt de buitenwereld in. Gedegen kerkpolitieke thriller met oog voor traditionele details van de regisseur van All Quiet on the Western Front, naar stramien van klassieker 12 Angry Men, met een toch nog verrassende ontknoping.

Waargebeurde politieke thriller over de lange weg die onderzoeker Daniel Jones (Adam Driver) moet afleggen om rapport over martelen door de CIA gepubliceerd te krijgen. Waarbij hij onderweg door zowel de politiek als de CIA wordt tegengewerkt. Geduldig en zonder opsmuk vertelde film, die er terecht op vertrouwt dat de kijker bereid is aan te haken bij de soms complexe materie. The Report is het regiedebuut van scenarioschrijver Burns, die vooral bekend is van zijn langdurige samenwerking met regisseur Steven Soderbergh (The Informant!, Contagion, Side Effects en The Laundromat).

De titel doet het ergste vermoeden (de suggestie is ofwel educatie, ofwel plat vermaak), maar deze debuutfilm van de Britse Molly Manning Walker is even aangrijpend als subtiel. Over de goedlachse Tara, die met haar twee ‘besties’ naar een Grieks vakantiedorp gaat om haar maagdelijkheid te verliezen. Dat lachen zal haar nog vergaan, maar hoe precies is nooit voorspelbaar of ongeloofwaardig. Manning Walker, die de film baseerde op eigen ervaringen, is een prima observator en hoofdrolspeelster Mia McKenna-Bruce is fantastisch. Winnaar van de Un certain regard-competitie in Cannes.

Wanneer je de gebalsemde hand van vermoord medium vastpakt en zegt: ‘Praat met me’, krijg je toegang tot de wereld van de geesten. Waar het louter treurnis en ellende is. Op het eerste gezicht zoveelste horrorfilm waarin dwaze tieners de deur naar de onderwereld openzetten, met alle bloederige gevolgen van dien. Maar... deze Australische, door tweelingbroers Danny & Michael Philippou geregisseerde variant slaagt er desondanks in de kijker bij de keel te grijpen en achter te laten met een prettig-ongemakkelijk gevoel. Omdat de regisseurs in het begin van de film investeerden in de personages, die ook nog eens prima gespeeld worden door de jonge acteurs.

Arbeidersjongen Robbie (James McAvoy) wordt in verfilming van Ian McEwans boek ten onrechte van verkrachting beschuldigd door het dertienjarige zusje (Saoirse Ronan) van zijn vriendin, de rijke Cecilia (Keira Knightley). De relatie loopt hierdoor op de klippen, maar op het slagveld rond Duinkerken (WO II) blijkt Robbies verlangen naar de grote liefde geen fractie minder geworden. Uitstekend spel van McAvoy, Knightley en de jonge Ronan. Oscarnominaties voor camerawerk, art direction en kostuums. BAFTA voor de beste film. Regisseur Wright werkte eerder samen met Knightley in Pride & Prejudice (2005), die nog een paar plekken hoger staat in onze top vijftig.

In de nabije toekomst is het mogelijk een synthetische oudere broer voor je geadopteerde Chinese dochtertje aan te schaffen, inclusief voorgeprogrammeerde culturele achtergrond. Maar wat als die cybermens na jaren trouwe dienst opeens niet meer op te starten valt? Terwijl de vader des huizes (Colin Farrell) het gecrashte gezinslid Yang van hot naar her sleept en langzamerhand inzicht krijgt in diens wortels, mist dochter Mika haar geliefde cyborg-broer. Minutieus in warme tinten geschoten tragikomedie, die meer filosofische vragen opwerpt dan hij beantwoordt. Yangs digitale memory-scapes met bomen en sterren zijn een lust voor het oog.

Sublieme actiethriller rond een treinkaping in de New Yorkse ondergrondse met Walter Matthau als onverzettelijke onderhandelaar - de Bruce 'Die Hard' Willis van weleer. Collega jaren '70 icoon Robert Shaw speelt de kille crimineel. Samen met drie wapenbroeders eist hij een miljoen dollar. Binnen het uur moet de buit binnen zijn anders wordt iedere minuut een passagier doodgeschoten. Het bonte New Yorkse gezelschap in de trein ondervindt al snel dat de heren geen loze dreigementen uiten. The Taking of Pelham 1-2-3 - de Pelham-trein van 23 over 1 - is een kunststukje van montage en belichting met die typische jaren '70 cool van tijdgenoten als Dirty Harry en Bullitt. Hardvochtig cynische dialogen en ingehouden jazzy muziek van David Shire begeleiden het denderende verhaal. Het gebruik van kleuren om elkaar aan te spreken werd in 1992 gekopieerd door Quentin Tarantino in Reservoir Dogs. Gebaseerd op het boek van John Godey en gefilmd op locatie in een afgedankte tunnel. In 2009 verscheen een (matige) remake met o.a. Denzel Washington.

Alternatieve, feministische kijk op het leven van Elisabeth Amalie Eugenie, hertogin van Beieren, keizerin van Oostenrijk en koningin van Hongarije. Bij het filmpubliek beter bekend als Sissi, uit de romantische films met Romy Schneider uit het midden van de vorige eeuw. Deze Elisabeth (een voortreffelijke Vicky Krieps) is zo’n beetje het tegenovergestelde. Het is 1877, Elisabeth wordt veertig en trekt zich steeds verder terug uit het openbare leven. Het liefst zou ze haar korset (de ‘corsage’ uit de titel) afgooien, maar dat gaat zomaar niet. Kreutzer kijkt met moderne ogen naar de historische Elisabeth, wat misschien geen accurate biopic heeft opgeleverd, maar wel een heleboel spannende en fraai gefilmde scènes.

De jonge ambitieuze agent Jake Hoyt (Ethan Hawke) mag een dag meerijden met topnarcoticarechercheur Alonzo Harris (Denzel Washington) in de gevaarlijkste wijken van Los Angeles, de kans voor Jake om zelf rechercheur te worden. Jake raakt binnen de kortste keren bedwelmd door de charismatische Alonzo, maar zijn geweten begint te knagen als blijkt dat de gevierde rechercheur doelbewust nauwelijks verschilt van de criminelen. Een ijzersterke buddy cop film, dankzij het camerawerk, de constante onderhuidse spanning en, lest best, het magistrale acteerwerk. Washington kreeg een Oscar.

Werknemers van een sportschool vinden in een kleedkamer een vergeten cd met bestanden, die van de CIA afkomstig lijken te zijn. Ze besluiten om er een slaatje uit te slaan: misschien willen de Russen het schijfje wel kopen. Na de sublieme No Country for Old Men kon de volgende film van de gebroeders Coen alleen maar tegenvallen. Toch is deze maffe screwball-komedie leuk. De dialogen zijn, zoals gebruikelijk bij de Coens, vlijmscherp en Pitt, McDormand en Malkovich zijn reuze amusant. Mooie bijrol van J.K. Simmons als doortastende CIA-baas.

De groene FBI-agente Clarice Starling krijgt de opdracht een vastgelopen onderzoek naar een seriemoordenaar vlot te trekken. Ze moet daarvoor in de gevangenis een andere, geniale seriemoordenaar ondervragen, Hannibal 'The Cannibal' Lecter. Dat personage werd, mede door Hopkins' geïnspireerde, Oscarwinnende spel, prompt een iconische schurk. Foster speelt zeker niet slecht, maar haar personage spat wat minder van het doek. Gebaseerd op de gelijknamige bestseller (1988) van Thomas Harris. Er volgden nog verscheidene vervolgfilms, maar niet een daarvan haalde het niveau van deze klassieker.

New England, 1890. Vuurtorenwachters Thomas (Willem Dafoe) en Ephraim (Robert Pattinson) zullen samen een maand moeten doorbrengen in een verlaten vuurtoren op een afgelegen eiland. Het wordt een onvergelijkbare battle of wills, waarbij koortsdroom en werkelijkheid regelmatig in elkaar overvloeien. Eggers, die het scenario samen met zijn broer Max schreef, koos voor filmen in zwart-wit en schreef de rollen van Thomas en Ephraim met Dafoe en Pattinson in gedachten. The Lighthouse is heel anders van toon (veel luider en barokker) dan Eggers’ debuutfilm, culthit The Witch (2015), maar even beklemmend en unheimisch.

In deze intrigerende hommage aan Antonioni's Blowup (1966) is John Travolta een geluidsman die door een gelukkige combinatie van toeval en vakmanschap een politieke moord op het spoor komt. Hij staat op een brug wat geluidsopnames te maken als de 'stilte' van de nacht wordt verstoord door het geluid van een snel rijdende auto. Hij kijkt op en ziet hoe de auto door de balustrade van de brug het water inrijdt. Bij het afluisteren van z'n tape hoort hij vlak voor de blow out (klapband) een geweerschot waarmee het bewijs van een aanslag is geleverd. Het knap gestileerde Blow Out bevat oa verwijzingen naar het Chappaquiddick-incident met Edward Kennedy.

Sympathieke familiefilm over de alleenstaande radiojournalist Johnny, die op zijn negenjarige neefje Jesse moet passen wanneer z’n zus haar handen vol heeft aan haar overspannen ex. Johnny neemt de vroegwijze Jesse uiteindelijk mee naar zijn werk, wat hen o.a. in Detroit, New York en New Orleans brengt. Daar praat Johnny voor radioproject met diverse jongeren, die hij vraagt naar hun toekomstverwachtingen. In zwart-wit geschoten en soms wel erg melancholiek, maar met een fantastische chemie tussen Joaquin Phoenix (Johnny) en de kleine Woody Norman (Jesse). De film is opgedragen aan de negenjarige Devante ‘D-Man’ Bryant, een van de kinderen met wie Johnny in New Orleans sprak, die later bij een vuurgevecht om het leven kwam.

Ouderwetse wraakfilm waarin voormalig huurmoordenaar John Wick (Keanu Reeves) zich op oorlogspad begeeft als een stel Russische gangsters zijn auto jatten en zijn hond vermoorden. En dat net nadat hij zijn vrouw begraven heeft. Stijlvol gechoreografeerde actiescènes (regisseur Stahelski werkte lange tijd als stuntcoördinator) worden afgewisseld met de nodige cynische humor. Maar wat vooral beklijft is het gedroomde New York waarin de film zich afspeelt: een universum als uit een graphic novel, met als middelpunt een hotel waarin de volledige clientèle bestaat uit beroepscriminelen. Er volgde meerdere sequels: deel twee en vier staan ook op Prime Video, maar deel drie vreemd genoeg niet. Spin-off Ballerina is ook te zien op Prime Video.

Na haar eerste zelfmoordpoging wordt de jonge Cecilia Lisbon aangesproken door de dokter: 'Je bent niet eens oud genoeg om te weten hoe naar het leven wordt.' Waarop Cecilia zegt: 'Het is duidelijk, dokter, dat u nooit een dertienjarig meisje geweest bent.' Debuterend regisseur Sofia Coppola is dat duidelijk wél geweest. Het is heel bijzonder dat zij met haar film (script en regie) de essentie van tienerschap tastbaar weet te maken: grote belangrijke gevoelens die onbegrepen blijven. Al aan het begin van deze prachtig dromerig geschoten film wordt verteld dat Cecilia zal slagen in haar zelfmoordpogingen en dat haar vier niet minder fascinerende zussen haar zullen volgen. Een buurjongen vertelt 25 jaar later hun verhaal.

Het is 1991 – tien jaar na haar huwelijk met Prins Charles – en het leven van prinses Diana (Kristen Stewart in topvorm) ligt in duigen. Charles bedriegt haar openlijk (met Camilla Parker-Bowles) en Diana zit gevangen in een liefdeloos huwelijk. Toch wordt ze geacht om met de familie kerstfeest te vieren in Sandringham, een monstrueus landhuis dat prima zou passen in horrorfilm The Shining. Diana beseft daar dat ze haar koninklijke rol niet langer kan en wil spelen en komt aarzelend in verzet. Magistrale mix van genres (melodrama, horror, farce) van de Chileense regisseur Pablo Larraín (Jackie), met een fijn vilein script van Steven Knight (Eastern Promises, Locke).

Ze vormen een hecht maar labiel stel, drummer Ruben (Riz Ahmed) en zangeres/gitarist Lou (Olivia Cooke). Hij is ex-junkie, zij zit onder de zelf aangebrachte littekens. Als punkduo touren ze samen in een camper door de VS. Dan verliest Ruben plotsklaps zijn gehoor. Wat betekent dat voor zijn identiteit, zijn toekomst, zijn relatie met Lou? Dit intense drama is hier en daar wat onduidelijk verteld, maar dat past wel bij de chaos die de hoofdpersoon ervaart. Regisseur/coscenarist Marder maakt Rubens (niet van hoop gespeende) lijdensweg bijzonder invoelbaar, geholpen door een knap geluidsontwerp en fantastisch spel van Ahmed. Mooi intiem camerawerk ook van Nederlander Daniël Bouquet (Nothing Personal, Kauwboy).

Dolende dertiger Nyles (Saturday Night Live’s Andy Samberg) komt vast te zitten in een time loop en is gedwongen voor altijd een eeuwig dezelfde dag te beleven. En wat voor dag! Het huwelijksfeest van vrienden Abe en Tala in het poenerige woestijnstadje Palm Springs. Groter had zijn persoonlijke hel niet kunnen zijn, want Nyles is een cynicus en gelooft niet in de liefde. Gevatte variatie op klassieker Groundhog Day van debuterend regisseur Barbakov biedt fijne toevoeging aan het genre. Nyles is namelijk niet de enige die vast komt te zitten in de time loop, hij krijgt gezelschap van Sarah, de oudere zus van de bruid en ook al zo’n cynicus. Grote hit op Sundance 2020.

Bloedstollende en originele thriller over twee rechercheurs (Morgan Freeman en Brad Pitt) die samen een seriemoordenaar opsporen. Ze ontdekken dat de moordenaar de klassieke zeven hoofdzonden afwerkt. Bij het eerste slachtoffer, een volgevreten man, wordt het woord 'gulzigheid' aangetroffen, de tweede moord is gepleegd onder het kopje 'hebzucht'; als de literaire schijn niet bedriegt, zullen er nog vijf moorden volgen. Tweede film van regisseur David Fincher (Fight Club, The Social Network). Het mooie camerawerk is van Darius Khondji (Delicatessen, Midnight in Paris).

In 1981 heeft Abel Morales, eigenaar van een transportbedrijf van stookolie, een maand de tijd om een grote lening af te betalen. Hij wordt tegengewerkt door de maffia, onder druk gezet door de vakbond en op zijn vingers gekeken door de fiscus. Maar in het meest gewelddadige jaar uit de geschiedenis van New York City, weigert Morales juist naar geweld te grijpen. Bedachtzaam en intelligent grotestadsdrama van de maker van Margin Call en All Is Lost is niet half zo gewelddadig als de titel doet vermoeden, maar houdt de aandacht van de kijker stevig vast met zijn mooie tijdsbeeld en scherpe karaktertekeningen.

Thelma (Geena Davis) en Louise (Susan Sarandon) zitten allebei vast in een uitzichtloos leven en teleurstellende relaties. Ze gaan met z'n tweeën een paar dagen op stap om de zinnen te verzetten. Tijdens een tussenstop zorgen de onwelkome attenties van een opdringerige kerel voor gewelddadige escalatie, en moeten de twee vriendinnen op de vlucht. Al snel zitten de State Police en de FBI op hun hielen. IJzersterke roadmovie met een sterk feministische inslag. Puike film van regisseur Scott. Davis en Sarandon zijn uitstekend, doorbraakfilm voor Pitt, Callie Khouri kreeg een Oscar voor haar script.

In The Terminator uit 1984 (ook te zien op Prime Video) luidden de laatste woorden gericht aan robot Schwarzenegger: 'You're terminated, fucker.' In Terminator 2 is Schwarzenegger toch weer terug, nu als goede robot die de jonge John Connor (Edward Furlong) moet beschermen tegen het nieuwste, vormveranderende model Terminator. Deze ijzersterke actiefilm viel vooral op door de voor die tijd baanbrekende special effects. De makers mochten bij de Oscaruitreiking dan ook een beeldje meenemen voor de visuele & geluidseffecten, en eentje voor de make-up. Er kwamen later nog enkele, veel zwakkere vervolgfilms.

Sandalen, zand, bloed en een man die onrecht is aangedaan: tot de jaren 70 voldoende stof om een epische actiefilm te maken in de categorie Ben-Hur. De stoffige arena lag er verlaten bij totdat Scotts Gladiator in 2000 het strijdtoneel betrad. Het verhaal: de Romeinse generaal Maximus (Russell Crowe, die een underdog uitstraling combineert met de biomechanica van een bulldozer) verslaat een noordelijk barbarenleger, maar wordt dan verraden door keizer Commodus (Joaquin Phoenix). Hij wordt verkocht als slaaf en moet dan als gladiator aan de slag. De rest is even voorspelbaar als onweerstaanbaar. In 2024 verscheen het vervolg Gladiator II, ook van Scott.

Regisseur Lynch, maker van enkele van de meest verontrustende en bizarre films uit de recente filmgeschiedenis, verbaasde in 1999 vriend en vijand met dit vertederend simpele en tegelijkertijd gepassioneerde, waargebeurde verhaal over een oudere man die per grasmaaier honderden kilometers reist om zijn broer te bezoeken. De 79-jarige voormalige stuntman Richard Farnsworth speelt op prachtige wijze Alvin Straight, die begint aan een serene tocht vol levensherinneringen en geestige ontmoetingen. Farnsworth, die aan botkanker leed, werd overladen met onderscheidingen - waaronder een Oscarnominatie - maar maakte in 2000 een einde aan zijn leven.

In 1993 waren de special effects waarmee Steven Spielberg zijn dino's op het doek toverde nog ontzagwekkend, inmiddels zijn ze natuurlijk enigszins achterhaald. Gelukkig heeft Jurassic Park meer te bieden: een goed script, sterke acteurs en precies voldoende humor. Een rijke zonderling heeft fossiel dino-DNA in kikkerdril laten injecteren, en zo levende brachiosaurussen en triceratops gekweekt. En dino's met enorme tanden. Ze ontsnappen allemaal als tijdens een storm de stroom uitvalt. Rennen! Twee vervolgfilms waren veel minder leuk, net als de nieuwe reeks die begon met Jurassic World (2015).

Fraai romantisch drama in drie hoofdstukken. In het eerste vertelt de 12-jarige Na Young tegen haar stiekeme aanbidder Hae Sung dat ze Zuid-Korea gaat verlaten en met haar ouders naar Canada verhuist. In het middenstuk leggen de twee na twaalf jaar bij toeval weer contact via internet. En in het prachtige en hartverscheurende slot zullen de twee – dertigers inmiddels – elkaar na al die jaren eindelijk ontmoeten. In New York, waar Na Young, die zich inmiddels Nora noemt woont... met haar (witte) echtgenoot. IJzersterk regiedebuut van regisseur Song, die ook het ingetogen-intelligente scenario schreef en zich baseerde op eigen ervaringen.

Hugh Jackman speelt de hoofdrol in drie verhalen. Tommy is wetenschapper, wanhopig op zoek naar een remedie voor de ziekte van zijn vrouw Izzy (Rachel Weisz). Zij schrijft een boek over conquistador Tomás, die in de zeventiende eeuw op zoek is naar de bron van het eeuwige leven. En dan is er nog astronaut Tom, die de boom des levens daadwerkelijk heeft gevonden. De productie verliep uitermate moeizaam, bij de première in Venetië werd de film ook nog eens met boegeroep onthaald. Niet terecht: The Fountain is weliswaar complex en zweverig, maar vaak ook oogstrelend mooi.

Eigenlijk bestaat dit Vietnamdrama van regisseur Kubrick uit twee films. Eerst een erg goed en aangrijpend stuk over een trainingskamp voor mariniers, gevolgd door een wat saaier deel over de gevechtshandelingen in Vietnam. Het eerste stuk wordt gedomineerd door 'drill instructor' Sergeant Hartman (angstaanjagend overtuigend gespeeld door oud-beroepsmilitair R. Lee Ermey) en zijn 'gevecht' met de wat dikkige rekruut 'Gomer' Pyle (Vincent D'Onofrio). Opgenomen op het terrein van een oude gasfabriek aan de Theems, waar een deel van de oude keizersstad Hué werd nagebouwd.

Rehabilitation Through the Arts, zo heet een vrijwillig creatief programma in de zwaarbewaakte Sing Sing-gevangenis in New York. Dit waargebeurde drama volgt een groep gedetineerden die in dat kader samen een toneelstuk voorbereiden. Hun verhaal bevat geen al te grote verrassingen, maar de manier waarop het creatieve proces en de ontluikende vriendschappen worden verbeeld, is buitengewoon ontroerend. Niet in de laatste plaats omdat de cast grotendeels bestaat uit ex-gevangenen die varianten op zichzelf spelen. Hoofdrolspeler Colman Domingo is trouwens wel een prof, die voor zijn prestatie een hele lading prijzen won.

Verfijnde verfilming van Jane Austens verhaal over Elizabeth, ditmaal gespeeld door de jonge Britse ster Keira Knightley. Soms lijkt ze op het punt te staan haar geliefde te kussen, iets waar de personages van Austen niet eens aan denken. Toch is dat geen nadeel: een moderne vrouw in een traditioneel decor - het spanningsveld dat daardoor ontstaat, draagt alle Austen-verfilmingen. Misschien wel de beste verbeelding van 'onuitgesproken verlangen' in de filmgeschiedenis. Knightley was tijdens de opnames al in training voor haar volgende film, de actiefilm Domino. Ze moest daarom jurken met lange mouwen dragen, om haar spieren te verbergen.

Een halve eeuw omspant deze epische misdaadfilm, regisseur Sergio Leones laatste, waarvoor hij bijna vier uur celluloid nodig had. Het lijkt een lange zit, maar eenmaal begonnen blijf je kijken. Het behendige camerawerk van Tonino Delli Colli (Once Upon a Time in the West), de innemende muziekscore van Ennio Morricone, de subtiele tijdswisselingen en het excellente acteren maken dit tot meeslepende kwaliteitscinema. Het verhaal draait om Noodles (Robert De Niro) en Max (James Woods), twee onafscheidelijke criminelen in de Lower East Side van New York, en hun leven van diefstal, moord, schuld, verraad, eer en liefde.

Meesterlijke biografie van de tragische Amerikaanse stand-up comedian Lenny Bruce, subliem vertolkt door Dustin Hoffman. De film begint in 1951 wanneer Bruce zijn toekomstige echtgenote, Perrine, leert kennen, een striptease danseres. Op zijn verzoek stopt ze met zich publiekelijk uit te kleden en ze werken aan een eigen, gezamenlijk nummer. Al gauw wordt zijn talent algemeen erkend, waarna hij zijn one-man-show start, waarmee hij alle taboes doorbreekt. Door te veel stress raakt hij echter aan de drugs. Het scenario van Julian Barry, naar zijn eigen toneelstuk, is bijzonder realistisch en de tragiek die Fosse in zijn regie legt maakt van Bruce een slachtoffer van zijn eigen genie.

Na een succesvolle carrière als acteur liet Eastwood zien dat hij ook een zeer bekwaam regisseur was. In 1992 maakte hij de zeer goed ontvangen western Unforgiven waarvoor hij de Oscars voor Beste Film en Beste Regie in ontvangst mocht nemen. Eastwood speelde zelf ook de hoofdrol van de vermoeide revolverheld William Munny, inmiddels een ploeterende agrariër, die zich nog een keer in het zadel hijst om als een van de premiejagers te fungeren voor een aantal prostituees van wie een collega ernstig mishandeld is. De zaak wordt persoonlijk als sheriff Little Bill Daggett (Gene Hackman) een vriend van hem vermoordt.

Politieman Hanna (Al Pacino) jaagt op bankrover McCauley (Robert De Niro). Twee vakmannen, met een treurigstemmend privéleven. Uiterst stijlvol in beeld gebracht misdaaddrama, strak gemonteerd en heel goed geregisseerd. Toch is dit vooral de film van twee acteerkanonnen. De Niro wilde bijvoorbeeld liever niet repeteren voor het filmen van een scène waarin hij in een restaurant een kop koffie drinkt met Pacino, en regisseur Michael Mann ging akkoord. De scène werd met twee camera's opgenomen, de acteurs pakten hun ruimte voor improvisatie, en het resultaat was spectaculair. Prachtfilm, een absoluut hoogtepunt in het genre.

'Prominente filmregisseur zoekt man tussen de 25 en 35, slank postuur, gevoelig, kwetsbaar en charismatisch. Acteerervaring niet vereist.' Polanski plaatste zijn advertentie omdat hij een film wilde maken over hoe de vermaarde Poolse pianist Wladyslaw Szpilman (1911-2000) de verschrikkingen van de nazi's in Polen overleefde. Hij kreeg bijna 1500 reacties, maar koos uiteindelijk voor de ervaren acteur Brody. Diens ingetogen werk leverde hem een César en een Oscar op. Polanski, die zelf met moeite de oorlog overleefde, won een Oscar voor beste regisseur.

Chroniqueur van de slacker-generatie Richard Linklater (Dazed and Confused) introduceert de Amerikaanse aspirant-schrijver Jesse (Ethan Hawke) en de Franse studente Celine (Julie Delpy), die elkaar ontmoeten in een Europese trein en besluiten samen een nacht door te brengen in Wenen. Ze slenteren van de ene naar de andere toeristische attractie en voeren meanderende, naïeve, maar geloofwaardige gesprekken die de romantische kijker gegarandeerd zullen charmeren. In het vervolg Before Sunset (2014) zijn Jesse en Celine tien jaar ouder en heel wat illusies armer. In 2013 gevolgd door Before Midnight. Beide staan ook Prime Video, maar wel enkel als huurfilms.

Cineast Frank Capra maakte films ter meerdere eer en glorie van de gewone man die in het zweet des aanschijns de kost verdient. Deze klassieker is zijn magnus opus, met James Stewart op de bok als een wanhopige ondernemer die aan de arm van een engel te zien krijgt wat er van zijn lieflijke dorp terecht was gekomen als hij er niet was geweest. Capra's krachttoer werd in 2006 door het American Film Institute uitgeroepen tot de meest inspirerende film ooit. Opmerkelijk is dat It's a Wonderful Life een flop was in de bioscoop: pas in de jaren zeventig groeide het uit tot een iconische kerstlieveling die jaarlijks op kerstavond op de Amerikaanse televisie wordt uitgezonden.

IJzersterk familiedrama van de Braziliaanse regisseur Walter Salles (Central do Brasil) over het politiek actieve gezin Paiva, van wie vader Rubens tijdens de militaire dictatuur in Brazilië in de jaren zeventig wordt opgepakt en nooit meer terugkeert. We volgen in de film Rubens’ vrouw Eunice, die niet alleen met de verdwijning van haar man te maken krijgt, maar ook een gezin met vijf kinderen moet zien draaiende te houden. Salles gunt de kijker voor Rubens’ verdwijning veel tijd met dat gezin, wat de impact van wat er daarna gebeurt alleen maar groter maakt. In 2025 winnaar van de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

Schrijver (Jack Nicholson) omhelst het aanbod in de winter op een afgelegen hotel in Colorado te passen. Hij denkt zo in alle rust te kunnen werken, maar dat pakt anders uit: hij heeft nog geen letter op papier of hij begint zijn verstand te verliezen. IJzersterke Stephen King-verfilming (niet in de laatste plaats door Nicholsons geweldige spel), destijds niet onverdeeld enthousiast ontvangen, bereikte later cultstatus. Let op de schitterende openingsbeelden en de sequenties waarin de camera op driewieler-hoogte het telepathisch begaafde zoontje volgt, dat op eigen houtje het verlaten hotel verkent.

Vier jaar na Taxi Driver leverde de samenwerking tussen regisseur Martin Scorsese, acteur Robert De Niro en scenarist Paul Schrader opnieuw een schitterend en verontrustend drama over een bezeten man op. De Niro - die voor deze rol 25 kilo aankwam - is Jake LaMotta, een bokser uit The Bronx die het in de jaren 40 schopt tot middengewicht kampioen, maar tenslotte vadsig en gedesillusioneerd eindigt als meelijwekkende gastheer van een louche nachtclub. De gevechtsscènes zijn briljant gefilmd, maar juist de magistrale verbeelding van de teloorgang van de kampioen maakt dit tot zo'n onbetwist meesterwerk. Oscar voor De Niro.

Al zolang hij zich kan herinneren wil Henry (Ray Liotta) een gangster worden. En vanaf zijn zestiende mag hij inderdaad aan de slag bij de Italiaanse maffia-familie de Luccheses. Zijn carrière loopt voorspoedig. Martin Scorsese luisterde als jochie graag naar de sterke en grappige verhalen die gangsters in de New Yorkse buurt waarin hij opgroeide op straathoeken vertelden. Zijn sublieme Goodfellas baseerde hij op de biografie van de echte Henry Hill. Robert De Niro had intensief contact met Hill om te bestuderen hoe zijn personage, een collega van Henry, handelde, liep en sprak. En zo viel alles perfect op zijn plek. Uitbundig, virtuoos en grimmig misdaadepos.

Na dertig jaar keerde regisseur George Miller terug naar de post-apocalyptische strapatsen waarmee hij naam maakte. Mad Max probeert met de strijdbare Furiosa uit handen te blijven van de tirannieke Immortan Joe en zijn leger kamikaze-albino's, om zo een handvol vrouwen te redden van een miserabel lot. Twee uur lang ronkt, crasht en explodeert alles in een even krankzinnig als onzinnig spektakel vol bijzondere stunts en special effects. Fury Road is glorieuze, zwartgeblakerde gekte die andere actiefilms en blockbusters stof laat happen. De soundtrack is van de Nederlandse componist Tom Holkenborg (Junkie XL).

Politieman Deckard (Harrison Ford), gespecialiseerd in het opsporen van ontsnapte, levensechte androïden, krijgt de opdracht om vijf van deze replicants te vernietigen, omdat ze hun maximale houdbaarheidsdatum hebben overschreden. Ze worden afgedankt omdat ze anders te veel aan het leven gaan hechten. Er volgt een jacht door een prachtig vormgegeven, futuristisch Los Angeles, waar het altijd regent. Ondanks de tumultueuze productie- en montagefase een van de grootste sf-klassiekers. Prachtrol voor Rutger Hauer als androïde. In 2017 verscheen de waardige opvolger Blade Runner 2049 (te huur op Prime Video).

De Chinees-Amerikaanse Evelyn (Michelle Yeoh) is een uitgebluste vijftiger die met haar sullige echtgenoot een wasserette runt. Op een dag ontdekt ze verbijsterd dat ze in staat is om parallelle universums te bezoeken waarin ze heel andere levenskeuzes heeft gemaakt. Deze duizelingwekkende indiehit heeft trekken van een typische Marvelsuperheldenfilm, maar is veel origineler en ambitieuzer. Makers Kwan en Scheinert (Swiss Army Man) hebben lak aan verhaalconventies, verbluffen met bizarre vondsten en strooien lustig met popcultuurverwijzingen, levenslessen en maatschappijkritiek. Al met al nogal veel van het goede, maar dat is het hele punt van deze heerlijk anarchistische parabel.

De tot dan toe tamelijk onbekende soapactrice Naomi Watts kreeg veel lof (en prijzen) voor haar rol als de keurige en wat naïeve Betty die zich, juist gearriveerd in Los Angeles, ontfermt over een verwarde vrouw met geheugenverlies. Dat is het begin van een verhaal dat vreemder en vreemder wordt en halverwege 180 graden lijkt te draaien. Identiteiten worden verwisseld, dromen blijken werkelijkheid (of andersom) en uiteindelijk raak je geheid de kluts kwijt. Dit alles natuurlijk begeleid door de omineuze muziek van David Lynch' vaste componist Angelo Badalamenti. Ja, de film vliegt uiteindelijk behoorlijk uit de bocht maar knaagt nog fijn lang in je hoofd door.