De vijftig beste films op HBO Max

Het had niet veel gescheeld of de beste basketballer aller tijden, Michael Jordan (nee, niet LeBron James), had in Adidas-schoenen gespeeld. Dat wilde het aanstormende talent in 1984 namelijk zelf. Maar Sonny Vaccaro (Damon), basketbalgoeroe van het dan nog vooral jogging-merk Nike, is vastbesloten om Jordan binnen te slepen. Ook al zou dat betekenen dat ze speciaal voor hem een schoen moeten ontwerpen. Regisseur Affleck, die in de film ook Nike-eigenaar Phil Knight speelt, nam alleen maar goede beslissingen. En de beste is wel om de jonge Jordan niet te laten zien. Dat had de illusie namelijk meteen verbroken.

De Indiase broers Nadeem en Saud zijn ervan doordrongen dat alles wat ademt met elkaar verbonden is. Vanuit die visie ontfermen ze zich al zo’n twintig jaar over gewonde zwarte wouwen in hun woonplaats Delhi. De roofvogels spelen een belangrijke rol in het ecosysteem van de stad, maar hebben zwaar te lijden onder de toenemende luchtvervuiling. Deze veelbekroonde docu volgt de bedachtzame broers (en hun trouwe medewerker Salik) bij hun werk, en schetst en passant een portret van een stad vol politieke en ecologische dreigingen. De fraaie shots, rustige montage en filosofische mijmeringen zorgen voor een meditatieve filmervaring. Oscarnominatie voor beste documentaire.

Acteur Kevin Spacey werd te elfder ure uit All the Money in the World geknipt wegens #MeToo-gerelateerd wangedrag, waarna al zijn scènes in recordtempo opnieuw werden gefilmd met Christopher Plummer. Het leverde een smeuïge anekdote op, maar de film kan prima zonder Spacey. Deze reconstructie van de ontvoering van John Paul Getty III in 1973 is namelijk reuzespannend en heerlijk soepel geregisseerd door veteraan Ridley Scott (Alien, Gladiator). En hoe wrang ook: de 88-jarige Plummer is op zijn best als kille miljardair die het losgeld voor zijn kleinzoon weigert te betalen.

Over Pádraic (Farrell) en Colm (Gleeson), twee vrienden op het fictieve Ierse eilandje Inisherin. Het is 1923 en op het vasteland woedt een burgeroorlog, maar dat is niets meer dan het decor van de oorlog die tussen Pádraic en Colm zal ontstaan, wanneer Colm de vriendschap van de ene op de andere dag opzegt. Pádraic snapt er niets van en weigert Colms besluit te accepteren. Zelfs wanneer die dreigt zijn eigen vingers af te knippen als Pádraic hem blijft lastigvallen. Deze opvolger van het veelgeprezen Three Billboards Outside Ebbing, Missouri van de Ierse schrijver/regisseur Martin McDonagh is al even wrang-komisch en tragisch als zijn voorganger. En even goed.

In deze ijzersterke tweede superheldenfilm van regisseur Christopher Nolan worden de goegemeente én de misdaadbendes in de grote groezelige stad Gotham opgeschrikt door de ruwe manieren van de nieuwe schurk The Joker. In de film is Christian Bale als Batman behoorlijk op dreef, bijvoorbeeld als hij op z’n stoere FatBatBike in een tunnel tegen het drukke verkeer in racet. Maar de film wordt gestolen door Ledger (1979-2008) in een magistrale, huiveringwekkende rol als The Joker. De acteur kreeg postuum onder andere een BAFTA en een Oscar voor zijn spel. Het eerste en het derde deel van Nolans Batman-trilogie zijn ook te zien op HBO Max.

Deze verfilming van de eerste helft van de gelijknamige klassieke scifiroman van Frank Herbert uit 1965 gaat over de heldenreis van de adellijke Paul Atreides (Timothée Chalamet), die het in het jaar 10191 op woestijnplaneet Arrakis onder meer moet opnemen tegen de opstandige lokale bevolking, troepen van de intergalactische keizer en gigantische zandwormen. Dune verveelt geen seconde (van de ruim tweeënhalf uur) en is adembenemend mooi gefilmd. Bekroond met Oscars voor geluid, montage, visuele effecten, production design, muziek en cinematografie. Een ijzersterk tweede deel volgde in 2024 (ook te zien op HBO Max) en inmiddels is ook een derde film in de maak, waarna Villeneuve zich zal richten op de nieuwe James Bondfilm.

Als iets ingrijpends gebeurt, gaat het leven vaak ongehinderd door. Ook voor de eigenzinnige zestienjarige Vada (Jenna Ortega, bekend van haar hoofdrol in Netflixserie Wednesday), die getuige is van iets afschuwelijks op haar middelbare school en daardoor dichter naar tegenpool Mia (danser Maddie Ziegler) toegroeit. Tienerdrama The Fallout balanceert voortdurend tussen luchtig en droevig en vangt zo de (ongewone) alledaagsheid in de nasleep van een traumatische gebeurtenis. De film blijft enigszins aan de oppervlakte, vooral in de uitwerking van het leven van Mia, maar is verfrissend omdat debuterend schrijver-regisseur Megan Park ruimte laat voor onzekerheid, terwijl films over rouw vaak gekenmerkt worden door een nadruk op afsluiting.

Als dragqueen Jules (Nathan Stewart-Jarrett), gekleed als zijn vrouwelijke alter ego, een pakje sigaretten in een avondwinkel haalt, wordt hij achtervolgd en in elkaar geramd door de macho ogende, maar heimelijk homofiele Preston (George MacKay) en diens hanige hetero-maten. Als Jules zijn belager maanden later in een gay sauna aantreft, verleidt hij Preston om wraak te kunnen nemen. Maar in plaats van de verwachte wraakthriller ontspint zich vervolgens een zeer seksueel geladen, emotioneel meeslepend psychologisch drama over identiteit en rollenspelen, kwetsbaarheid en macht, dominantie en onderwerping, dat opvallend genuanceerd én explosief uit de hoek komt. Gedragen door twee geweldige personages die aanvankelijk elkaars tegenpolen lijken, maar deels ook elkaars spiegelbeeld blijken.

In het uitgestrekte achterland van Texas proberen twee broers (Chris Pine en Ben Foster) het noodlijdende boerenbedrijf van een van hen overeind te houden met overvallen op kleine bankfilialen. In de hoop en verwachting dat de FBI zich er dan niet mee zal gaan bemoeien. Dat lukt, maar ze krijgen wel twee ervaren Texas Rangers (Jeff Bridges en Gil Birmingham) achter zich aan. Misdaadthriller vermomd als sociaal drama vermomd als western. Met even veel aandacht voor de broers als voor de Rangers. Het fijne script is van Taylor Sheridan (Sicario), de prettig rustige regie van David Mackenzie (Starred Up). Oscarnominaties voor beste film, script, montage en de bijrol van Bridges.

Deze film is vanaf 11 september te zien op HBO Max

Voortdurend balancerend op de rand van een zenuwinzinking probeert de altijd vermoeide moeder en therapeut Linda (een weergaloze Byrne) haar ontspoorde leven weer op de rails te krijgen. Haar dochter lijdt aan een mysterieuze ziekte die al haar aandacht opeist, terwijl haar echtgenoot nooit thuis is om te helpen. Ondertussen worden de patiënten in haar praktijk steeds veeleisender, en moet ze tijdelijk in een motel verblijven door een gigantisch, lekkend gat in het plafond van haar huis. Intense, onthutsende en fysieke thriller over moederschap wordt gedragen door Byrne, die een geweldige en Oscarwaardige acteerprestatie neerzet. Met prima bijrollen van talkshow-host Conan O’Brien en rapper A$AP Rocky.

Na de zege van karakteracteur Albert Finney als Winston Churchill in de historisch doortimmerde HBO-film The Gathering Storm, mocht confrère Brendan Gleeson het proberen in deze vervolgfilm, toepasselijk ondertiteld Churchill at War. Finney speelde de vermaarde premier tot eind jaren dertig, en Gleeson begint in juli 1945, verbouwereerd in Frankrijk, wachtend op de uitslag van de verkiezingen (die hij verloor). De film toont in terugblik ontzagwekkende beelden van de oorlog, maar focust op het politieke steekspel in Engeland over de kandidatuur van Churchill na de geallieerde overwinning. Wederom een grandioze film.

Zoë Kravitz speelt in deze HBO Max-productie de rol van ‘voice stream analist’ Angela, die bij bij een techbedrijf werkt dat slimme speakers produceert. Haar voornaamste werkzaamheden bestaan uit het analyseren van foutjes in het herkenningsvermogen van de apparaten. Niet het meest inspirerende werk, maar het houdt haar wél van de straat. Dat laatste komt goed uit, want na een traumatisch incident én het uitbreken van de coronapandemie, heeft Angela last van pleinvrees, waardoor ze niet meer naar buiten durft. Maar dan hoort ze op een opname ineens geluiden die wijzen op een misdrijf, waarna ze langzaam in een bedrijfscomplot wordt gezogen, én haar veilige thuisomgeving moet verlaten. Prettig minimalistische techthriller van Steven Soderbergh, die regelmatig herinneringen oproept aan paranoiaklassiekers als Blow Out, Rear Window en The Conversation. Kravitz is voortreffelijk.

De ondergedoken ex-revolutionair en fulltime stoner Bob Ferguson (DiCaprio) is genoodzaakt zijn oude leven als rebel weer op te pakken als blijkt dat zijn aartsrivaal (een ijzingwekkend perverse Penn) na zestien jaar weer naar hem opzoek is, en zijn dochter Willa (uitstekende rol van Infiniti) is verdwenen. Verstrooid en paranoïde als hij is gaat Bob naar haar op zoek. Zeer geslaagde genrecocktail van meestercineast Anderson (Phantom Thread, There Will Be Blood) is opvallend politiek en hedendaags voor zijn doen, met een haarfijn gevoel voor de tijdsgeest. Desondanks wordt Andersons tiende speelfilm nooit zwaar of drammerig, door de hilarische dialogen en personages, en de briljante, zenuwslopende actiesequenties die je ruim tweeënhalf uur op het puntje van je stoel zetten.

In een bos aan de Amerikaanse westkust woont kluizenaar Rob met zijn varken, dat hem helpt truffels te vinden voor de verkoop. Wanneer het beest op een nacht wordt ontvoerd, zet Rob alles op alles om het terug te vinden. Hoe minder je verder weet over Pig, hoe beter, want dit meeslepende indiedrama van debuterend regisseur Michael Sarnoski zit vol verrassingen. Een daarvan is hoofdrolspeler Nicolas Cage, die na een hele rits pulpfilms weer eens laat zien wat een goede acteur hij is.

Episch historisch drama over de vaderloze kapitein Ludvig von Kahlen (Mads Mikkelsen op z’n meest stoïsch), die ervan overtuigd is dat zijn vader van adel was en hij daarom recht heeft op een stukje land. Dat krijgt hij uiteindelijk ook, maar eerder als belediging, want het is bijzonder dorre grond in Jutland. Toch lijkt de kapitein er – zeer tegen de zin in van de daar heersende landeigenaar Frederik De Schinkel – toch een succes van te maken. De originele titel Bastarden (‘bastaard’) is veel toepasselijker dan het nogal slappe The Promised Land, want deze film en de personages zijn ruw, direct en onverzettelijk. Regisseur Nikolaj Arcel werkte eerder al samen met Mikkelsen voor A Royal Affair.

Nóg een film over Marvel-icoon Spider-Man: daar zat eigenlijk niemand op te wachten. Des te verrassender is het dat deze animatiefilm van Sony Pictures Animation, waarin niet Peter Parker maar tiener Miles Morales de hoofdrol vervult, verreweg de beste film over de gemaskerde burgerwacht uit Brooklyn is, en tevens de meest radicale, intelligente, kunstzinnige en revolutionaire superheldenfilm ooit gemaakt. Van de (diverse) stemmencast tot de absurdistische grappen en van het ontroerende vader-zoon thema tot de hallucinerende en adembenemend mooie beelden: vrijwel alles aan Into the Spider-Verse is van grote klasse.

Een praktisch niet te stoppen mensachtige robot (Schwarzenegger) wordt vanuit een toekomst waar robots de aarde beheersen teruggezonden naar 1984 om serveerster Sarah Connor (Hamilton), de moeder van een toekomstige rebellenleider, te vermoorden. Een van die rebellen (Biehn) reist óók terug in de tijd en waarschuwt Sarah voor het gevaar. IJzersterke, klassieke sf-actiefilm, met een strak scenario, mooi camerawerk, gedoseerde special effects en Schwarzenegger in topvorm. Vervolgfilm T2 was misschien nog iets beter, daarna ging het bergafwaarts met de serie.

Op een kwade dag is de klas van juf Justine (Garner) helemaal leeg, op de kleine Alex na. Al diens zeventien klasgenootjes zijn de avond ervoor verdwenen. Midden in de nacht – om 02.17 uur – het huis uit gerend, en daarna nooit meer teruggezien. Met dit intrigerende gegeven begint deze heerlijke horrorfilm van schrijver/regisseur Cregger, die eerder met Barbarian (2022) al had bewezen dat ie hard op weg is een meester in het genre te worden. Want Weapons, waarin we de gebeurtenissen door de ogen van een handvol betrokkenen te zien krijgen, is weer een perfect gedoseerd, soepel verteld en aangenaam intelligente film geworden. Nog meer vertellen zou de pret daarover alleen maar kunnen bederven.