In 'Pretpark Hennie' zien we het gefaalde project van ondernemer Hennie van der Most

Het is een koude en winderige maandagmiddag eind maart. Donkere wolken pakken zich samen boven de Maas. Niet echt een dag om naar een pretpark te gaan, toch lopen we door de poort van Rivoli Rotterdam. Op die poort staat trouwens nog Attractiepark Rotterdam, een van de eerdere namen. Het pretpark is al sinds 2012 in ontwikkeling, maar het is nog geen dag open geweest voor het publiek. Dit project is de zwanenzang van Hennie van der Most. De inmiddels 76-jarige ondernemer uit Slagharen werd schatrijk door zijn creatieve concepten: hij bouwde oude bedrijfspanden om tot horeca- en amusementsgelegenheden. Zo transformeerde hij een oud ziekenhuis in Almelo tot het all-inclusive paradijs Preston Palace en maakte hij van een kernreactor in Duitsland een attractiepark. Hij stond in de Quote 500 en verplaatste zich het liefst per helikopter. Maar aan zijn laatste kunstje heeft hij zich vertild: een pretpark met allerlei binnen- en buitenvermaak op het terrein van de voormalige AVR-verbrandingsoven in Rotterdam-Zuid.

Sinds 2018 heeft hij elk jaar beloofd dat het dat jaar open zou gaan. Nu zijn de gemeente en de schuldeisers het zat: het attractiepark wordt geveild en vandaag is de eerste kijkdag. We moeten ons melden bij de receptie en een formulier ondertekenen waarmee we onderkennen dat we op eigen risico een bouwplaats betreden. Witte bouwhelmen met het logo van het attractiepark liggen klaar. Er zijn een stuk of dertig aanwezigen en de meesten kijken elkaar een beetje onderzoekend aan. Wie zou er een serieus bod op het half afgebouwde pretpark overwegen?

© ANP / Robin Utrecht

Richard Dieteren, de directeur van het bedrijf dat de veiling verzorgt, legt uit wat de procedure is: wie alleen interesse heeft in de botsauto’s of de ijsbaan heeft pech, Rivoli is uitsluitend in zijn geheel te koop. Op 21 april gaat het pretpark onder de hamer, belangstellenden kunnen ook van tevoren al een onderhands bod uitbrengen. Maar er zijn wel een aantal haken en ogen. De erfpacht van de gemeente loopt nog maar tot 2030. De gemeente wil die voor Van der Most niet verlengen, omdat ze geen vertrouwen meer heeft in de ondernemer. Voor iemand anders misschien wel, maar daarover zou de potentiële koper in gesprek moeten gaan met de gemeente. De veilingmeester kan ze op dat vlak niet verder helpen. Ook laat hij de belangstellenden weten dat er voor geen van de attracties vergunningen zijn verleend. Van der Most werkt uitsluitend met tweedehands materialen. Heel duurzaam, maar de veiligheid is dus niet gegarandeerd. We zullen dan ook geen van de attracties kunnen proberen. ‘Behalve het spookhuis,’ glimlacht Dieteren.

Indoorcamping

Dan begint de rondleiding over het perceel van meer dan 25.000 vierkante meter. Eerst lopen we door Spider City, een hoge toren waarin je de binnenkant als een soort Spider-Man met handschoenen van klittenband kunt beklimmen. Klaar voor gebruik: het ijsjesmenu hangt al naast de vrieskist en de rietjes staan op de bar, maar in de ruimte ernaast, waar de ‘indoorcamping’ zou moeten komen, moet nog heel wat meer gebeuren. We zien vooral kaal beton en bouwmaterialen. Een van de deelnemers aan de rondleiding vertelt dat Van der Most badkamers van een oud cruiseschip heeft overgenomen om in de hutjes te installeren. Verder wordt er onderling weinig gebabbeld. De deelnemers kunnen immers elkaars concurrenten worden in een biedingsoorlog. ‘Sommige delen zijn echt helemaal af, sommige niet,’ zegt Dieteren. ‘Maar de ondernemer wilde of in zijn geheel open of niet. Dat had hij misschien beter niet kunnen doen.’

Het theater, dat plaats biedt aan 400 mensen, heeft een installatie om laserstralen en water over het podium te laten stromen. Maar ook hier moet nog veel aan gebeuren. De groep volgt de medewerkers van de veiling naar buiten. Daar staan het reuzenrad, een half afgebouwde achtbaan, een stel stoffige botsauto’s en een plastic schaatsbaan. Het schommelschip is gedecoreerd met piraten, maar vanaf daar zie je precies de bergen oud ijzer en de graafmachines van het naastgelegen ijzerverwerkingsbedrijf. Het uitzicht over de Maas is wel fantastisch, met aan de overkant van het water de Euromast.

© ANP / Marcel van den Bergh

Als we weer naar binnen lopen komen we eerst langs een ronduit griezelig tafereel. Stoffige poppen in negentiende-eeuwse kostuums kijken ons met dode blik aan. ‘Nostalgie,’ zegt bedrijfsleider Han Groot Obbink. Het blijkt het poppentheater dat Van der Most overnam van het ter ziele gegane pretpark Het Land van Ooit. Ironisch, want Rivoli wordt in Rotterdam in de volksmond inmiddels Het Land van Nooit genoemd.

Lijkenpikkers

Documentairemaker Max Ploeg volgde Van der Most en zijn attractiepark een jaar lang. Het resultaat is deze week te zien, een tragikomische documentaire met een hoog ‘show-don’t-tell’-gehalte. We zien vergaderingen van de gemeenteraad, de soms amateuristische manier waarop de bouw verloopt en de thuissituatie van Van der Most. De plek waar de ondernemer in de documentaire het meest zit, de korte kant van een vergadertafel in zijn kantoor, is ook de plek waar we hem vandaag in levenden lijve zien. Want de eigenaar van het park is ook onderdeel van de rondleiding. Een beetje sceptisch bekijkt hij de groep, die schuchter in een wijde kring om de tafel gaat staan. ‘Ik had liever dat jullie eerder waren gekomen,’ zegt Van der Most met zijn typerende Sallandse accent. ‘Ik heb hier tien jaar van mijn leven en vijftig miljoen in gestopt. Ik ben een bouwer, kijk, dit is het plan.’ Voor zich heeft hij een grote bouwtekening waarin hij de verschillende onderdelen van het park met kleuren heeft aangegeven. ‘Ze hebben me hier in Rotterdam met een rode loper binnengehaald, maar nu werkt de gemeente me alleen maar tegen. Dit kan echt iets moois worden. Het heeft alleen nog wat aankleding nodig. Wat zeg ik? Het wórdt iets moois, want ik geef niet op. Ik hoop dat jullie serieuze mensen zijn en geen lijkenpikkers. Kom straks bij mij langs, en dan hoop ik dat we eruit komen.’ Op de tafel heeft hij een stapeltje brochures gelegd waarin hij de gemeente de schuld geeft van alle vertragingen bij de bouw.

‘Zullen we maar verder lopen?’ dringt de veilingmeester aan. Er is namelijk nog meer te zien, waaronder een compleet lasergameparcours, een bowlingbaan en een restaurant. Best leuk voor een dagje uit of een bedrijfsfeest, al is het voor de verwende Nederlandse dagjesmens nou ook weer niet zo bijzonder. We vragen ons af wie hierin zou willen investeren, maar dan worden we door de veilingmedewerkers naar het klapstuk van de rondleiding gedirigeerd. Het spookhuis is namelijk wel al helemaal af én in bedrijf. Giechelend en bibberend lopen we door de kamers vol spinnenwebben, skeletten, enge geluiden en schrikeffecten. De uitgang is moeilijk te vinden, dus we dolen een tijdje rond. Gelukkig zien we achter een gordijn uiteindelijk een grijnzende man in pak met een aktentas die ons de goede kant op wijst.

Op 21 april 2026 kocht ondernemer Wim Beelen Rivoli Rotterdam op de veiling voor zesenhalf miljoen euro. De nieuwe eigenaar zegt het pretpark zo snel mogelijk te willen openen. Voor Van der Most is zijn droomproject dus definitief geëindigd in een nachtmerrie.