Tourette-film I Swear maakt grote indruk op IFFR

De laatste film die de Schot John Davidson in een bioscoop zag was E.T. in 1983. John was toen 12 jaar oud. Daarna zou het ruim veertig jaar duren voordat John weer naar een bioscoop durfde. En dat alleen maar omdat hij In 2025 werd uitgenodigd door regisseur Kirk Jones, die speciaal voor hem een hele zaal had afgehuurd. Voor de vertoning van de film I Swear, een komisch drama over het leven van… John Davidson.

Dat Davidson veertig jaar niet naar de bioscoop durfde was vanwege zijn aandoening. Niet lang na zijn bezoek aan E.T. begon hij last te krijgen van tics en onvrijwillig vloeken. Vooral dat laatste bracht hem in de problemen en maakte een bezoekje aan de bioscoop onmogelijk.

Davidson had aanvankelijk geen idee wat hem overkwam, totdat hem verteld werd dat zijn ongepaste gedrag een naam had: het syndroom van Gilles de la Tourette (meestal afgekort als Tourette).

Tragiek en humor

In het hartverwarmende I Swear is goed te zien hoe groot de impact op een leven is als je met Tourette te maken krijgt. Hoeveel problemen – op school, in relaties, met de politie – het kan veroorzaken, maar ook welke grappige situaties daaruit kunnen voortkomen.

Die opmerkelijke combinatie – van tragiek en humor – was ook de pitch waarmee de Britse regisseur Kirk Jones ruim drie jaar geleden op Davidson afstapte met het voorstel een biopic over zijn leven te maken. Zo vertelt Jones voorafgaand aan de Nederlandse première van de film op IFFR. Op het moment van schrijven staat I Swear bovenaan de publieksprijs met een score van 4.8 (van 5).

Jones: ‘In de loop der jaren heeft de BBC drie documentaires over Johns leven gemaakt. Ik zag ze alle drie en zag er altijd al een film in. Voor mij was het net een drama van Shakespeare, waarin tragedie en komedie volledig door elkaar lopen.'

Bekijk hieronder ons interview met de Britse regisseur