Youth: Sharon Horgans comedyserie is herkenbaar, hilarisch én ontroerend tegelijk
Nieuwe serie van de maker van Bad Sisters
In Youth, de nieuwste serie van scenarist Sharon Horgan, volgen we een vijftigplusser die na een scheiding haar nieuwe leven probeert vorm te geven.
Sharon Horgan schrijft over wat ze kent. Niet altijd natuurlijk. Toen de Ierse actrice en scenarist van het ontzettend leuke Bad Sisters maakte, over een stel zussen die hun afschuwelijke schoonbroer uit de weg wil ruimen, liet ze zich – waarschijnlijk – niet inspireren door eigen ervaringen maar door de Belgische serie Clan. Maar haar nieuwste serie Youth over een gescheiden vrouw van vijftig plus is, zoals Horgan het zelf omschrijft, ‘autofictie-achtig’: volop gebaseerd op haar eigen leven dus, en dat van haar vrienden.
Horgan ziet Youth zelfs als het derde deel van een persoonlijk drieluik waaronder ze ook haar eerdere titels Pulling (2007) en Catastrophe (2015) schaart. Drie series waarin ze zelf een hoofdrol speelt, geïnspireerd door de verschillende, vormende periodes in haar eigen leven. Eerst was haar vrijgezelle bestaan in Londen een bron om uit te putten voor Pulling. Toen was het starten van een gezin het startpunt voor Catastrophe. En nu, voor Youth, staat haar huidige leven als gescheiden vijftigplusser (Horgan en de vader van haar twee kinderen gingen een aantal jaar geleden uit elkaar) model.
In Youth speelt Horgan Alex, een literair agent woonachtig in Londen die aan de ene kant zorgen heeft om haar zoon Ruari (Aran Murphy) die moeite heeft met volwassen worden, en aan de andere kant zorg voor haar ouder wordende ouders. Haar ex-man is daarnaast een regelrechte flapdrol, en haar ex-scharrel Patrick (Rupert Friend) verleidelijk maar onbetrouwbaar. En dan is er ook nog dat prangende vraagstuk: hoelang heeft ze nog voordat ze van vitale, aantrekkelijke vijftiger naar ‘oud, seksloos vrouwtje’ gaat?
Dat haar beste vriendin Sam (Sharlene Whyte) haar probeert te koppelen aan een man van zeventig (een leuke bijrol van Tim McInnerny), laat Alex niet jonger voelen. Evenals dat haar kaak op slot schiet tijdens een zakelijke meeting met acteur Damien Lewis (die een heerlijke over-het-paard-getildeversie van zichzelf speelt), en haar huisarts het daarna wegzet als een ouderdomskwaaltje. Dat ex-scharrel Patrick, hoewel ook hij al richting de vijftig gaat, nog overweegt een gezin te stichten, steekt ook.
Aan de andere kant is Youth ook verfrissend realistisch en niet paniekerig over Alex’ leeftijd: ze draagt bijvoorbeeld trots haar oestrogeenpleisters waardoor ze, zo zegt ze grappend, ‘vijftig procent minder gestoord’ is. Iets dat je zo zelden op tv ziet, dat het bijna baanbrekend voelt. Youth is, net als Horgans eerdere series, een fijne mix van dit soort uit het leven gegrepen herkenbaarheid, een fikse dosis humor en momenten van oprechte ontroering. De serie vormt een prachtig slotstuk van het drieluik. Laten we vooral hopen dat alle volgende fases in Horgans leven ook zo’n vruchtbare inspiratiebron gaan zijn.
