Zes acteertips van Cate Blanchett: 'Zenuwen zijn belangrijk'
Australische actrice vertelt in Cannes over haar carrière
De Australische actrice Cate Blanchett kwam naar Cannes voor een anderhalf uur durend gesprek over haar carrière. Het werd een masterclass acteren, met tips over hoe je omgaat met kritiek, wat een rol de moeite waard maakt en waarom je soms gewoon een sok in je broek moet stoppen.
Cate Blanchett heeft een bijzondere band met het filmfestival van Cannes. In 2018 gaf ze leiding aan de jury en overhandigde ze de Gouden Palm aan de Japanse regisseur Hirokazu Kore-eda voor zijn familiedrama Shoplifters.
Dit jaar is de Australische actrice terug in Cannes voor een presentatie van het Displacement Film Fund. Ook nam ze uitgebreid de tijd om in een zaal vol jonge filmmakers, acteurs en journalisten te vertellen over haar carrière.
Een artistiek leven voelt alsof je op drijfzand staat. En eigenlijk werk ik beter op drijfzand.
Het geanimeerde gesprek begon met een terugblik op haar juryvoorzitterschap: 'Soms vond een jurylid een film een meesterwerk, terwijl ik er niet echt iets mee kon. Dan ging ik de volgende ochtend om negen uur 's ochtends terug om de film nog een keer te kijken. En dat was echt fantastisch, want vaak ben je nog niet klaar om een film te ontvangen.'
Onderwerpen als AI, inclusiviteit en de staat van Hollywood passeerden ook nog de revue, maar bovenal werd het een masterclass acteren, waarin Cate Blanchett talloze tips gaf. De belangrijkste tips hebben we hieronder op een rij gezet.
Tip 1: acteer op drijfzand
'Wanneer je van de kunstacademie komt, dan ben je uitgerust met een gereedschapskist vol technieken en je probeert al die dingen toe te passen. Een beetje zoals een vogel die uit het nest probeert te vliegen, zonder zeker te weten of hij kan vliegen. Je bent op zoek naar vaste grond. Maar je beseft al snel dat, welke kunstvorm je ook beoefent, een artistiek leven voelt altijd alsof je op drijfzand staat. En eigenlijk werk ik beter op drijfzand. Omdat je dan moet ontdekken hoe je jezelf staande houdt.
Tip 2: niet-weten is essentieel
'Ik begin altijd vanuit niet-weten. Het proces van aan iets werken, of het nu film, televisie of theater is, is een proces van proberen te ontdekken. Beeldhouwer Richard Serra zei ooit, en dat raakte me echt: als hij al kan aanvoelen wat het project of de sculptuur gaat worden, dan keert hij zich ervan af. Als je al weet wat het is, dan is het niet rijk genoeg om je te blijven voeden en moet je het aan iemand anders overlaten.'
Tip 3: zenuwen zijn belangrijk
'Soms werkt iets niet, en dan kan iedereen zien dat je faalt. Ik heb inmiddels een dikke huid ontwikkeld. Alleen wat nog steeds niet is weggegaan: dat je om drie uur 's nachts depressief twijfelt of je de volgende dag wel naar de set moet gaan. Maar ik denk dat zenuwen alsnog belangrijk zijn. Het is goed dat je die nog altijd hebt. Want zenuwen betekenen dat je de kans hebt om iets te doen wat je nog niet eerder hebt gedaan.'
Ik denk dat we streng moeten zijn wanneer we films maken. Met plezier en vreugde, dat wel, want we zijn immers aan het spelen.
Tip 4: sta open voor tips van anderen
'Soms komt een goede acteertip van iemand op de set. Zo weet ik nog dat ik Bob Dylan speelde in I'm Not There van Todd Haynes. En een vriendin, die de make-up deed, zei op een gegeven moment: "Volgens mij moet je een sok in je broek stoppen." Omdat het mij een ander soort silhouet gaf. En dat was heel behulpzaam, daar had ik zelf niet aan gedacht.'
Tip 5: soms moeten regisseurs hard zijn
'Ik herinner me nog de eerste dag dat ik met Brad Pitt op de set stond van Babel. Na een paar takes kwam de regisseur (Alejandro González Iñárritu) naar ons toe en zei: "Wat is dit voor een shit? Het is leeg, er is niets. Deze scène móét werken, anders werkt de film niet." Sommige mensen zouden zeggen dat zoiets heel respectloos is, of pijnlijk. Maar soms zit iemand vast en moet je een manier vinden om die persoon weer los te krijgen. Ik denk veel na over hoe we respectvolle werkomgevingen kunnen creëren die toch stevig en veeleisend zijn. Want ik denk dat we streng moeten zijn wanneer we films maken. Met plezier en vreugde, dat wel, want we zijn immers aan het spelen.'
Tip 6: bekijk audities eens van de andere kant
'Toen ik net van de toneelschool kwam, wisten mensen niet zo goed wat ze met mij aan moesten. Ik had geen werk en ik dacht dat ik niet het type was dat ooit in films zou spelen. Maar wat uiteindelijk echt een openbaring was: een castingdirector vroeg me om tegenover mensen te spelen die auditie deden. Dat was zo leerzaam, omdat ik me realiseerde dat mensen rollen niet alleen krijgen vanwege hun vaardigheden. Vaak heeft het te maken met dingen waar je niets aan kunt doen, zoals de grootte van je neus, of omdat ze al iemand hebben die op jou lijkt. En soms kwamen mensen binnen alsof ze zich wilden verontschuldigen voor wie ze waren, in plaats van te vieren wie ze zijn en vragen te stellen over het personage dat ze speelden. Die realisatie, dat was fantastisch.'