Zes filmtips voor Imagine Fantastic Film Festival 2026

Adult Supervision (Alex Schulman)

© Imagine Film Festival

Al in de eerste minuten van de film – wanneer we aanwezig zijn bij een ongemakkelijke ouderavond van groep 7C – wordt duidelijk dat het schoolkamp op een verlaten eiland waar de kinderen naartoe gaan, niet soepel zal verlopen. Ondanks dat drie vaders meegaan om de orde te bewaren. Helaas blijken die vaders zo hun eigen problemen te hebben: eentje werd zelf gepest als kind, de ander is licht ontvlambaar en nummer drie valt als een blok voor een van de jonge leidsters. En dan zijn de kinderen zelf er ook nog. Gefrustreerd, bang, agressief en gemeen. Dit moet wel slecht aflopen. En dat doet het ook.

Colony (Yeon Sang-ho)

© 18K FILM

Veel in Colony kennen wel al van eerdere zombiefilms. Het virus dat iedereen aantast die gebeten wordt; de afgelegen, afgesloten locatie (hier een gigantisch congrescentrum waar biotech-gigant Chains Bio een belangrijke persconferentie houdt); en het kleine clubje onderling zeer verschillende strijders, die op elkaar aangewezen zijn om de zombies te verslaan, of op zijn minst te overleven. Nieuw is de heerlijk creepy  manier waarop de zombies met elkaar communiceren, als een kolonie mieren. Colony is misschien niet zo goed als Yeons Train to Busan, maar wel een waardige toevoeging aan het K-Zom-genre.

Hope (Hong-jin Na)

© Universal Pictures

Is de volledig uit elkaar gereten koe het werk van een uit buurland Noord-Korea overgekomen tijger, zoals sommige lokale jagers beweren, of is er iets anders, veel duisterders aan de hand? Politiechef Bum-seok van het slaapstadje Hope Harbour gaat op zoek naar het antwoord. En zal dat aan het eind van deze bijna drie uur durende film ook vinden. Maar dan zijn alle personages én alle kijkers al meermalen heen en weer geslingerd door de enorme achtbaanrit die deze sf-actiekomedie is. De ene achtervolging duurt nog langer dan de ander. Waardoor Hope, de duurste Zuid-Koreaanse film ooit, soms iets te veel van het goede wordt. Toch overtuigt de nieuwe film van regisseur Na (The Chaser, The Wailing) wel degelijk en biedt de film heerlijk hersenloos vermaak.

No Rest for the Wicked (Kasper Kalle)

© Imagine Film Festival

Baldur, een jonge visser op de afgelegen Faroe-eilanden, wordt in 1862 verliefd op Helge, een stoere walvisvaarder uit Denemarken die op een dag aanspoelt. Wat natuurlijk niemand op het strenggelovige eiland mag weten. Al helemaal zijn moeder niet, die aanvankelijk ook een oogje op Helge heeft, omdat ze haar eigen man aan de zee verloor. Maar wat begint als een gevoelig en ingetogen gay-drama, slaat halverwege om in heuse horror, wanneer mensen uit de dood opstaan en bezitnemen van de dorpelingen. Toch is deze verrassend lieve film eerder dromerig dan spannend, en altijd uiterst atmosferisch. Helge, de stoere walvisvaarder, wordt gespeeld door Pilou Asbæk, die we nog kennen van de series Borgen en Game of Thrones.

Objet a (Ann Oren)

© Imagine Film Festival

De twee hipster-handchirurgen Adam en Ingeborg hebben de ideale relatie. Gebaseerd op vreemde rituelen, kinks en fetisjen. Maar dan halen ze een tweede pinkje weg bij de groezelige Gaia en wordt alles anders. Ingeborg valt voor de aardse Gaia (die bossen haar onder haar oksels heeft) en voelt ineens niets meer voor Adam. Die daarop zijn heil zoekt bij een non. Pas wanneer ook Adam zich overgeeft aan Gaia kan hij zijn relatie met Ingeborg weer herstellen. Misschien. Wonderlijke film van visual artist  Ann Oren ziet er prachtig uit, en je kan alle objecten bijna aanraken zo tactiel zijn ze gefilmd, maar Objet a is niet voor iedereen. Veel te weird voor de reguliere bioscoop, en daarom ideaal voor Imagine.

Victorian Psycho (Zachary Wigon)

© The Searchers

In 1858 komt de excentrieke gouvernante Winnifred Notty (in de vaak hilarische voice-overs noemt ze zichzelf veelzeggend Fred, niet Winnie) naar het afgelegen Ensor House in Noord-Engeland, om op de kinderen van Lord en Lady Pounds te passen. Dat gezin is al tamelijk disfunctioneel, maar het wordt complete chaos wanneer Fred – de ‘Victorian psycho’ uit de titel – arriveert en er bedienden beginnen te verdwijnen. Regisseur Wigon (Sanctuary) vroeg de Spaanse schrijfster Virginia Feito haar eigen boek te bewerken voor deze fijn verdorven film, en kon beschikken over een handjevol uitstekende acteurs, die zich vol overgave op hun rol storten. Met Maika Monroe (It Follows) voorop, als de bloeddorstigste gouvernante uit de filmgeschiedenis.