Netflix-tips: Mi querida señorita en Pride & Prejudice

In deze Zweedse boekverfilming heeft de vijftigjarige Agneta (Eva Melander) naast haar kinderen – die alleen nog bellen als ze geld nodig hebben – en haar man – een gezondheidsfreak die nog liever sterft dan danst in het openbaar – nog een grote liefde en dat is Frankrijk. Daar begrijpt niemand iets van en Agneta verstopt daarom camembert en wijn in huis om er stiekem van te genieten. Groot is ieders verbazing als ze plotseling naar Frankrijk vertrekt om als au pair te gaan werken. Deze voorspelbare maar fijne feelgoodfilm moet het niet hebben van verrassingen, maar van een charmant hoofdpersonage dat na jaren aanpassen eindelijk haar eigen plan trekt.

Moderne remake van de gelijknamige film uit 1972, over het leven van de verlegen Adela (nieuwkomer Elisabeth Martínez), een zoekende twintiger die werkt in een antiquariaat in Pamplona. Adela’s rustige bestaan wordt opgeschud als ze erachter komt dat ze intersekse is, iets dat haar ouders haar hele leven verzwegen. Adela vertrekt naar Madrid, waar zich een liefdevol verhaal ontvouwt over zelfontdekking en identiteit. Het soort vertelling dat we al vaker zagen in andere, soortgelijke queer films, maar desondanks het hart weet te beroeren. Met mooie bijrollen van Anna Castillo en Nagore Aranburu (Los domingos). Naar een scenario van de Spaanse schrijfster Alana S. Portero (Slechte gewoontes).

Een vredelievende, op aarde gecrashte alien (Jeff Bridges) neemt de gedaante aan van de recentelijk overleden echtgenoot van Jenny (Karen Allen). Jenny schrikt zich uiteraard dood, maar helpt hem later te ontsnappen aan de overheid. Sterke sf-film van Carpenter (Halloween, Escape from New York) met weinig technologische toeters en bellen. In plaats daarvan een uitstekende rol voor hoofdrolspeler Bridges, die er een Oscarnominatie voor kreeg. Toen hem gevraagd werd hoe hij had geleerd een buitenaards wezen te spelen, antwoordde hij: 'I observed my two young daughters.'

Brian De Palma en scenarist Oliver Stone kregen destijds kritiek te verduren vanwege het gewelddadige karakter van deze film over een Cubaanse vluchteling die in Miami een drugsimperium opbouwt. Ter illustratie: het woord 'fuck' wordt 206 keer gebezigd, een record in die tijd. Maar Scarface is vooral een tragisch drama over een nauwelijks sympathieke man ('Make way for the bad guy'), die zich blindelings laat leiden door zijn visie op de Amerikaanse Droom: eerst geld, dan macht, dan vrouwen. Tony Montana (Al Pacino) krijgt het uiteindelijk allemaal, maar neemt niet de moeite ervan te genieten. Pacino is perfect op zijn plek te midden van een uitstekende cast onder wie Pfeiffer.

Deze film is tot en met 18 mei te zien op Netflix

Acteur Riggan Thomson (voortreffelijke comeback van Batman-acteur Michael Keaton) was ooit wereldberoemd als superheld Birdman, maar is sinds hij bedankte voor Birdman 4 in de vergetelheid geraakt. Als de film begint probeert hij iets van de waardering van vroeger terug te winnen in het theater. Birdman is een postmodern, meta-meesterwerk over acteren, roem en zelfrespect. Geschoten als was het één lange take en met een fantastische score, die vooral bestaat uit geïmproviseerde percussieklanken. Birdman is onvoorspelbaar, hallucinerend en zeker voor regisseur Iñárritu (Babel, Biutiful, The Revenant) opvallend grappig.

Deze film is tot en met 20 mei te zien op Netflix

Als jongetjes liepen Dave (Tim Robbins), Jimmy (Sean Penn) en Sean (Kevin Bacon) een vreselijk trauma op toen een van hen ontvoerd en seksueel misbruikt werd. Jaren later, ze zijn inmiddels volwassen en getrouwd, wordt de negentienjarige dochter van een van hen vermoord. Dave is een van de verdachten, op de avond van het misdrijf kwam hij namelijk in verwarde staat en met bebloede handen thuis. Al snel worden oude wonden opnieuw opengereten. Sterke, sombere whodunit, vooral door de effectieve, sobere regie van Eastwood en het uitstekende spel van Robbins, Penn en Bacon de moeite waard. Gebaseerd op een roman van Dennis Lehane (Shutter Island, Gone Baby Gone).