The Fall is één van de mooiste films die Noa Johannes ooit zag

‘Wat er gebeurt zou zijn als Andrej Tarkovski The Wizard of Oz zou hebben gemaakt.’ Zo omschreef de gevierde Amerikaanse filmmaker David Fincher ooit The Fall (2006), een betoverende fantasyfilm over de kracht van verhalen vertellen, die vol zit met prachtige en tot in de kleinste details uitgedachte beelden, en waarin zo’n beetje elke vertelconventie overboord wordt gegooid.

Regisseur van de film is de Indiase cineast Tarsem Singh (1961), die in de jaren negentig wereldwijde bekendheid verwierf als maker van originele muziekvideo’s (zoals de videoclip van R.E.M.’s ‘Losing My Religion’) en groots opgezette, kunstzinnige reclames voor bedrijven als Nike, Pepsi en Levi’s.

Jarenlang liep Singh rond met het idee voor The Fall, maar geen enkele producent durfde met hem in zee te gaan om de film te maken. Fincher, een goede vriend van de regisseur, bracht Singh in contact met de belangrijkste studiobazen van Hollywood, maar niemand hapte toe. Singh gold dan wel als een van de meest gevraagde reclameregisseurs ter wereld – die bovendien indruk had gemaakt met zijn wisselend ontvangen maar visueel prikkelende en commercieel succesvolle debuutfilm The Cell (2000), met Jennifer Lopez in de hoofdrol – toch is de terughoudendheid waarmee de filmfinanciers op de plannen van Singh reageerden best begrijpelijk.

Zijn ideeën voor The Fall waren namelijk nogal ambitieus, en dat is eigenlijk nog een understatement. Singh wilde veelvuldig werken met dieren, filmen in maar liefst 28 (!) landen en het grootste gedeelte van het filmscenario zou pas ontstaan op de set zelf, door middel van improvisatie. Bovendien stond Singh erop dat de twee hoofdrollen in de film niet naar grote Hollywoodsterren zouden gaan, maar dat die vertolkt zouden worden door Catinca Untaru, een Roemeens meisje dat nog nooit geacteerd had en geen woord Engels sprak, en de toen nog onbekende acteur Lee Pace (Guardians of the Galaxy, The Hobbit).

© Roadside Attractions/MUBI

Nadat de zoveelste producent Singhs plannen afwees, besloot hij de film dan maar zelf te financieren. Zoals Francis Ford Coppola miljoenen dollars van zijn eigen vermogen stak in het maken van Megalopolis (2024), zo besloot Singh de miljoenen die hij had verdiend met zijn lucratieve reclamespots te gebruiken voor zijn eigen droomproject.

Vier lange productiejaren later was hij bijna failliet, vertelt Singh in verschillende interviews. Maar hij had in ieder geval kunnen maken wat hij wilde, zonder concessies te hoeven doen aan bemoeizuchtige studiobonzen. The Fall ging uiteindelijk in première op het filmfestival van Toronto, waar de film slecht ontvangen werd door de pers. Singh kon jarenlang geen distributeur vinden die bereid was de film uit te brengen. Maar in de jaren daarna groeide The Fall uit tot zeer gewaardeerde cultklassieker onder liefhebbers van originele, onconventionele films, waarvan sommige bereid waren tot wel driehonderd dollar neer te leggen voor de spaarzame dvd’s die er van de film rondgingen.

In 2024 kreeg The Fall dan eindelijk de aandacht die het prachtig gemaakte filmavontuur verdient. Op verschillende plekken werd een 4K-restauratie in bioscopen uitgebracht, waarna de film op streamingdienst MUBI belandde.

Filmprogramma Video Take wijdt een aflevering aan The Fall, waarin filmjournalist Noa Johannes meer vertelt over het bijzondere maakproces en uitlegt waarom het volgens haar ‘een van de mooiste films’ is die ze ooit heeft gezien.

Bekijk hieronder de aflevering van Video Take over de The Fall