The Other Bennet Sister: fijn kostuumdrama over de overschaduwde zus uit Pride and Prejudice
Interview met scenarist Sarah Quintrell

Sarah Quintrell schreef het scenario voor The Other Bennet Sister, een tiendelige serie over Mary Bennet, de middelste zus uit Jane Austens roman Pride and Prejudice. ‘Iemand als Mary is zelden het middelpunt van een drama, laat staan van een kostuumdrama.’
The Other Bennet Sister begint zoals het een kostuumdrama betaamt. Een jonge vrouw – enkellange japon, haar haren in een rommelige knot – struint door een veld met schapen. De zon schijnt flauwtjes, dromerig raakt ze met haar vingertoppen een paar bloemen aan. Ze is op weg naar Longbourn House, het huis uit Jane Austens roman Pride and Predjudice, waar de familie Bennet woont: Mr en Mrs Bennet en hun dochters Jane, Elizabeth, Mary, Lydia en Kitty.
De jonge vrouw in het veld is de middelste dochter, Mary (Ella Bruccoleri), de simpelste van het stel. Talenten bezit ze niet echt en schoonheid evenmin, zo krijgt ze dagelijks te horen van haar moeder. Terwijl haar zussen jurken dragen in vriendelijke pastelkleuren zien we Mary meestal rondlopen in aardetinten. Alsof ze vooral niet wil opvallen. Dat lukt, want als Mrs Bennet in aflevering 1 van de tiendelige Britse serie opgewonden de kamer binnenstormt met het nieuws dat het naburige landgoed Netherfield Park eindelijk is verhuurd aan ene Mr Bingley duwt ze Mary, die in de deuropening staat, ruw uit de weg.
Desondanks is Mary de ster van The Other Bennet Sister, een ontzettend leuke serie, gebaseerd op Janice Hadlows gelijknamige boek over de zus die vaak over het hoofd gezien wordt. Ze is de enige die niet op haar twintigste trouwt. In plaats daarvan vertrekt ze naar Londen, waar ze eerst voorzichtig maar uiteindelijk met volle overtuiging een eigen leven opbouwt. Los van haar moeder en zussen.

‘Mary’s verhaal is zo herkenbaar,’ zegt scenarist Sarah Quintrell, die de vertaling naar het scherm maakte, tijdens een telefoongesprek vanuit Wales. ‘Het gaat over hoe je je plekje in de wereld vindt, ook al heb je het gevoel dat je nergens bij hoort, terwijl iedereen om je heen precies lijkt te weten wie ze zijn. Iemand als Mary is zelden het middelpunt van een drama, laat staan van een kostuumdrama. En omdat ik momenteel wordt omringd door tienermeisjes, in mijn familie en gezin, wilde ik juist haar verhaal vertellen.’
Pride and Prejudice is veelvuldig verfilmd, toch vergeet je snel dat Mary er ook nog is. Hoort u dat vaker?
Quintrell: ‘Zeker. Mary maakt zich nogal eens belachelijk in Pride and Predjudice. Eigenlijk is ze er vooral om haar zussen in verlegenheid te brengen. Tijdens het bal op Netherfield zet ze Lizzie voor schut, dat is haar belangrijkste moment in het verhaal. Dat heb ik aangegrepen om me in het personage te verdiepen: hoe moet het leven van Mary eruit hebben gezien? Hoe keek zij naar de wereld om haar heen?’
Wij zijn in Mary’s wereld, net buiten beeld hebben alle mooie mensen een geweldige tijd
U omschreef The Other Bennet Sister als een serie die zich net links van Pride and Predjudice afspeelt. We zijn vaak in de keuken of op de gang.
‘Ik heb gevochten voor die locaties, want voor mijn gevoel speelt vrijwel alles in Pride and Predjudice zich af in statige ontvangstkamers en glimmende balzalen. Mary daarentegen zoekt haar heil in de keuken. Hierdoor is het een beetje alsof we achter de schermen zijn. Wij bevinden ons in Mary’s wereld en net buiten beeld hebben alle mooie mensen een geweldige tijd.’
Gaandeweg blijkt dat die mooie mensen gebukt gaan onder de druk van maatschappelijke verwachtingen, terwijl Mary haar eigen pad kan bewandelen.
‘Dat maakt Mary’s verhaal zo interessant. Wanneer ze op haar twintigste nog niet getrouwd is met een Mr Darcy-achtig type voelt het voor haar als een immense teleurstelling, maar uiteindelijk gaat ze naar Londen, waar ze juist een ontzettend rijk en interessant leven zal leiden.’

Mrs Bennet kan in de eregalerij van wreedste tv-moeders ooit. Heeft u haar gedrag uitvergroot of zien we dit nu pas omdat we door Mary’s ogen kijken?
‘Dit soort moeders zie je niet vaak op tv, hè? Terwijl je in je eigen vriendengroep niet lang hoeft te zoeken naar iemand die het idee heeft dat ze nooit aan haar moeders verwachtingen heeft voldaan. Het komt zo vaak voor in het echte leven, maar we worden er ongemakkelijk van als we het op tv zien. Maar om de vraag te beantwoorden: ja, dit komt rechtstreeks uit Jane Austens werk. Voor haar boek heeft Janice alle interacties tussen Mary en haar moeder uit het verhaal bekeken en daar bleek een zekere wreedheid uit. Ruth Jones, die Mrs Bennet speelt, omschrijft haar als een achttiende-eeuwse makelaar die vijf huizen moet verkopen en een ervan maar niet kwijtraakt. Ze ziet het als een absolute noodzaak om haar dochters aan een man te helpen. En je snapt ook wel waarom: op die manier kunnen ze overleven, want van hun vader zullen ze niets erven. Dat neemt niet weg dat ze absoluut meedogenloos is tegen Mary. Dat wordt plotseling duidelijk omdat deze serie vanuit Mary’s perspectief wordt verteld. Ik denk dat er maar één scene is waarin ze niet zit, dus we zien al die vertrouwde personages nu door haar ogen.’
In het geval van Mr Darcy is dat opvallend weinig. Hij draait zich meestal om als hij de zussen ziet of hij verstopt zich in zijn kamer.
‘Klopt, en Victor [Pilard, red.] speelt hem heerlijk. Maar Mary en Mr Darcy gaan nu eenmaal weinig met elkaar om, dus hij is niet van belang. Hoeveel we ook houden van Lizzie, Mr Darcy en hun verhaal, dit keer gaat het om Mary.’
