Zes tips voor het Queer Power-programma in Eye

Een ex-gedetineerde neemt zich voor een beter leven te gaan leiden, maar een fatale vrouw schopt dat plan in de war. Tot zover niks bijzonders. Maar in het regiedebuut van de Lana en Lilly Wachowski, tegenwoordig vooral bekend als de makers van de Matrix-trilogie, is de ex-crimineel ook een vrouw. Gina Gershon is geweldig als de zwijgzame, stoere loodgietster die dingen zegt als 'One thing I can't stand is women apologizing for wanting sex' en Jennifer Tilly is geknipt voor de rol van gehaaide stoeipoes die zich in ontelbare (onder)jurken naïever voordoet dan ze is. Niet minder memorabel is hun liefdesscène: geen brave kusjes, maar zweterige lust.

Deze prachtige film van Wong Kar-wai speelt zich af in Buenos Aires, waar twee homoseksuele ex-geliefden ruziemaken in een appartementje. Daarbuiten verdient de een zijn geld in een tangoclub en de ander werkt in de prostitutie. Kar-wais briljante cameraman Christopher Doyle benadrukt de melancholische kant van de vervlogen relatie met oogverblindende slowmotionbeelden en onwereldse kleuren. De hoofdrollen worden gespeeld door twee grootheden uit de Hongkongse cinema: Leslie Cheung en Tony Leung Chiu Wai.

De Oost-Duitse titelheldin Hedwig (gespeeld door debuterend regisser John Cameron Mitchell) ondergaat gedwongen een geslachtsoperatie zodat ze naar de VS kan gaan als bruid van een Amerikaanse militair. Hoewel de operatie verschrikkelijk misgaat (er blijft een ‘angry inch’ achter), bereikt Hedwig het beloofde land. Daar eindigt ze als rockmuzikant, die met haar begeleidingsband The Angry Inch belangrijke episoden uit haar leven bezingt. Flamboyante ‘postpunkneoglamrockmusical’ die volgens Mitchell niet gaat over een trans vrouw: 'I don't think of it in any way as a trans statement. It's a survivor statement.'

Drie fases uit het leven van Chiron, een homoseksuele zwarte jongen die opgroeit in een van de ruigste buurten van Miami. We zien hem als kind, tiener en volwassene worstelen met zijn geaardheid, zijn mannelijkheid en de drugsverslaving van zijn moeder. Enig rolmodel in zijn jonge leven is de man die zich uiteindelijk over hem ontfermt: drugsdealer Juan. Aangrijpend en prachtig gefilmd portret, waarin regisseur/scenarist Barry Jenkins ons kennis laat maken met een zeldzaam complex personage. ­Bekroond met de Oscar voor beste film.

Tijdens een voorstelling van het Griekse drama Elektra weigert een beroemde actrice plotseling verder te spelen en vanaf dat moment hult ze zich in stilzwijgen. Ze wordt in een afgelegen buitenhuis toevertrouwd aan de zorg van een jonge verpleegkundige, die steeds meer over haar verleden vertelt en zichzelf op de patiënt begint te projecteren. Tot ze merkt dat de ander haar observeert in plaats van andersom. Vanwege taboe­thema’s als abortus en homoseksualiteit was deze zwart-witklassieker van Ingmar Bergman lange tijd zeer omstreden. 

Videotheekmedewerker en beginnend regisseur Cheryl is gefascineerd door vergeten zwarte actrices en stort zich op een ogenschijnlijk onmogelijke zoektocht naar een obscure actrice uit de jaren dertig, bekend als "The Watermelon Woman". Het regiedebuut van Cheryl Dunye, die ook de hoofdrol speelt, geldt als een mijlpaal in de New Queer Cinema van de jaren negentig. Het was bovendien de eerste Amerikaanse speelfilm geregisseerd door een zwarte lesbienne. Het eindresultaat is een verrassend luchtige romcom, die een inventieve mix van stijlen gebruikt om de geschiedenis van zwarte en homoseksuele vrouwen in Hollywood te verkennen. Decennia na de release is de film populairder dan ooit.

The Watermelon Woman is niet alleen te zien in Eye, maar wordt vanaf 25 juni ook landelijk uitgebracht