De beste nieuwe horrorfilms voor Halloween

Vervolg op horrorfilm 28 Years Later (2025), ook te zien op Netflix. Regisseur Danny Boyle en scenarist Alex Garland keerden met die film terug naar het zombie-universum dat ze introduceerden in 28 Days Later (2002). 28 Years Later was spannend, verrassend menselijk, én bracht een nieuw soort, geëvolueerd monster ten tonele: moordlustige, angstaanjagende ‘alfazombies’. Dit tweede deel van wat uiteindelijk een trilogie zal worden, is zowaar nog verrassender. Terwijl protagonist Spike (Alfie Williams) tegen zijn wil in onderdeel wordt van de sekte-achtige, rondtrekkende groep moordenaars ‘de Jimmy’s’ (aangevoerd door een ijzingwekkende Jack O’Connell), werkt dokter Nelson (Ralph Fiennes in topvorm) aan een manier om te communiceren met de alfazombies. Bloederig topvermaak, met boodschap.

Speelfilmdebuut van Kane Parsons, het brein achter YouTubeserie en cultfenomeen The Backrooms (Found Footage). Dat eindeloze labyrint van verlaten ondergrondse, raamloze kantoorruimtes waarin vaak weirde, soms enge, surreële dingen opduiken vormt het fascinerende, originele decor voor een psychothriller waarin meubelverkoper Clark (Chiwetel Ejiofor) in zijn winkel een portaal ontdekt naar deze andere dimensie. Zijn therapeute Mary (Renate Reinsve), die Clark aanmoedigt de ramen open te zetten, probeert hem daar weer uit te krijgen. De film, die het vooral moet hebben van de benauwende sfeer van deze 1990 video-retro-mindscape, kietelt de nieuwsgierigheid door uitgebreid door de ingesleten patronen van het brein te dwalen, met af en toe een horror-uitstapje.

Bear (Michael Johnston) is tot over zijn oren verliefd op collega Nikki (Inde Navarrette), maar durft het haar niet te vertellen. Dan vindt hij in een spirituele winkel een speeltje genaamd ‘One Wish Willow’, waarmee je één wens mag doen. Wat Bear het meest begeert komt uit, maar wel tegen een zeer hoge, bloederige prijs. Tweede film van YouTuber en filmmaker Curry Barker (1999) is effectieve, gory en vermakelijke horror. De dialogen zijn niet altijd even geloofwaardig, en het geheel voelt soms iets te conceptueel, maar het knotsgekke slot en het puike acteerwerk van met name Navarrette maken veel goed.