Eva Cassidy: postuum popster

Een zingende zwerver die per ongeluk in de Top 40 staat (Jesus’ Blood Never Failed Me Yet), een Amerikaanse zanger die niet weet dat hij in Zuid-Afrika een superster is (Sixto Rodríguez), de stilte van John Cage in de hitparade – soms is succes in de muziekindustrie ongrijpbaar.

Zie ook het verhaal van Eva Cassidy (1963-1996), een zangeres uit Maryland (VS), die in een tuincentrum werkt. Tussen 1992 en 1996 maakt ze twee albums, die vol­ledig over het hoofd worden gezien. Ze treedt veel op, maar met weinig publiek. Soms is een platenlabel geïnteresseerd, maar steeds wordt ze afgewezen – te veelzijdig en eigenzinnig.

Over haar stem is iedereen het eens, die is bezield en loepzuiver, maar haar muziek gaat alle kanten uit: van jazz tot gospel, blues en country. Dat speelt haar parten. Net als haar standvastigheid om zichzelf te blijven; Cassidy wil haar integriteit niet opgeven om een ster te worden, blijkt uit de documentaire De essentie van Eva Cassidy . ‘Eva wilde alleen trouw zijn aan zichzelf,’ zegt haar vriend, de muzikant Chris Biondo. ‘Ze was een fijngevoelig instrument,’ zo omschrijft een andere ingewijde haar, ‘maar kon ook vloeken als een bootwerker.’

In 1996 overlijdt Cassidy aan huidkanker. Ze is pas 33. Een paar jaar na haar dood gaat het balletje alsnog rollen, mede dankzij popster Sting. Die is sprakeloos als hij haar versie van Fields of Gold hoort en bekent zelfs dat hij deels haar arrangementen is gaan gebruiken voor zijn eigen versie. ‘Daarvoor ben ik haar eeuwig dankbaar.’ Er verschijnt een verzamelplaat van Cassidy, Songbird. Maar pas als een Britse radio-dj haar versie van de klassiekerOver the Rainbow gaat draaien, wil iedereen het album hebben. In heel Europa komt het hoog in de hitlijsten, in Engeland verkoopt ze beter dan Madonna en Robbie Williams. En dat allemaal zonder gelikte reclamecampagne.

Toch had ze zelf nooit de ambitie om een ster te worden, duiden haar vader en moeder. ‘Als ze nog geleefd had, had ze niet in grote zalen willen optreden.’