In Pussymagnet Baby! deelt Ciska Meister de kunst van het lesbisch flirten

In de Teledoc Campus: Pussymagnet Baby! delen vier personen elk hun eigen ervaringen rondom de kunst van het lesbisch flirten. Van grote praatjes tot maandenlang enkel blikken uitwisselen. De angst voor het ongemak maar ook de moed om het onbekende aan te gaan.

Zo leren we dat een streepjesshirt hetero is, doe er iets overheen en het is weer lesbisch. Een ketting mét hanger: hetero. Zonder hanger: lesbisch. Kleine codes die een queer persoon waarschijnlijk snel herkent, maar voor een hetero onbekend zijn. Waarom dit lesbische signalen zijn? Die vraag blijft, niet zonder reden, onbeantwoord.

‘Ik wilde geen educatieve film maken,’ vertelt regisseur Ciska Meister (die/diens) aan ons. Meister was geïnspireerd door films die je een inkijkje geven in het lesbische leven, zonder expliciete uitleg. ‘Daar was de ambitie niet: We gaan de hetero’s even uitleggen hoe het hier werkt.’

Uit de documentaire blijkt dat niet ieders flirttechniek hetzelfde is. De een zoekt speelsheid, de ander herkenning. In de documentaire vertelt een van de vrouwen, Kim, dat ze samen wil ontdekken. Het instapmodel, zo wordt ze ook wel genoemd. Ze datete vaak met vrouwen die zichzelf eerst als hetero beschouwden. Met de bijkomstige angst om als ‘enge pot’ gezien te worden.

Kim beschrijft een nare herinnering die ze aan een gebeurtenis overhield. Na het flirten met een vrouw kreeg ze het idee dat ze zich misschien wel had opgedrongen. In de loop der jaren was de herinnering hieraan steeds negatiever geworden. Ze was bang dat ze zich als een roofdier had gedragen. Later blijkt dat haar flirtpartner dit helemaal niet zo had ervaren.

Kims verhaal maakte tijdens het filmen iets los bij Meister. ‘Ik herken zelf ook de angst dat je gedrag wordt geïnterpreteerd als flirten, op basis van je seksualiteit,’ vertelt Meister. ‘Ik merk het al wanneer ik aan een vrouw vertel dat ik een film maak over lesbisch flirten. Wat als zij daardoor denkt dat ik met haar flirt?’

De dunne lijn tussen romantiek en vriendschap blijkt een positieve bijkomstigheid te hebben. Je leert iemand kennen vanuit een bepaalde nieuwsgierigheid, niet enkel vanuit aantrekkingskracht. Een vriendschap is ook meer dan de moeite waard. Meister herkent dit uit diens eigen omgeving. ‘Je bent geen match op romantisch vlak, maar wil elkaar wel blijven zien, want diegene kan een goede vriend zijn. Dat is een hele natuurlijke uitkomst.’

In de documentaire wordt gesproken over de angst om je gemeenschap kwijt te raken. Bijvoorbeeld wanneer je relatie uitgaat. Misschien blijft iedereen daarom wel bevriend met elkaar. Het is een manier van survivallen, luidt de conclusie.

‘Lesbisch Nederland is heel klein,’ legt Meister uit. ‘Het is zoals in een dorp. Iedereen weet het van de bakker en je tante. We kennen elkaar allemaal.’