Netflix-tips: Rob Peace en Rounders

In de nieuwe aflevering van onze YouTube-serie Video Take (zie onder) besteden we uitgebreid aandacht aan een onvergetelijke scène uit Atonement: de legendarische 'long take' op het strand van Duinkerke. Atonement draait om arbeidersjongen Robbie (James McAvoy), die ten onrechte van verkrachting beschuldigd wordt door het dertienjarige zusje (Saoirse Ronan) van zijn vriendin, de rijke Cecilia (Keira Knightley). De relatie loopt hierdoor op de klippen, maar op het slagveld rond Duinkerke (WO II) blijkt Robbies verlangen naar de grote liefde geen fractie minder geworden. Uitstekend spel van McAvoy, Knightley en de jonge Ronan. Oscarnominaties voor camerawerk, art direction en kostuums. BAFTA voor de beste film.

Rechtenstudent Mike (Matt Damon) verliest zijn studiebeurs en spaargeld aan de pokertafel en belooft zijn vriendinnetje Jo (Gretchen Mol) nooit meer te gokken. Foute vriend Worm (Edward Norton) krijgt hem weer aan tafel om Russische bandiet Teddy KGB (John Malkovich met een prachtig accent) af te kunnen betalen. John Turturro komt ook nog voorbij als verwoede gokker. Voorlopige moraal van het verhaal: 'It's immoral to let a sucker keep his money.' Maar regisseur en neo-noir adept John Dahl (Red Rock West, The Last Seduction) schotelt in essentie een sportfilm voor: de atleet wint, verliest, wanhoopt en herrijst.

De geniale natuurkundestudent Robert DeShaun Peace wordt toegelaten tot de prestigieuze Yale-universiteit. Zijn vader zit echter achter de tralies voor moord en Peace wil er alles aan doen hem vrij te krijgen. Moet hij zijn dromen opgeven om zijn vader te redden? Hoewel voorspelbaar, conventioneel en niet altijd even soepel verteld, is Rob Peace een aangrijpende film over omgaan met onrechtvaardigheid en de (on)mogelijkheid om te breken met je verleden. Met sterk spel van Jay Will, die Peace speelt met veel gevoel en charisma. De rol van de vader wordt gespeeld door regisseur/scenarist Chiwetel Ejiofor (12 Years a Slave).

Rampenfilmspoof die charmant de draak steekt met reality-programma's en allerhande (horror) filmclichés. Jay Baruchel en Seth Rogen bezoeken de housewarming van bevriend acteur James Franco, als plotseling mensen in lichtstralen omhoog worden gezogen en in kilometers diepe lavagaten in de grond verdwijnen. Wat overblijft, is een kluitje antihelden dat zich in Franco's kubistische villa verschanst. Goed voor een verzameling idiote situaties die met zichtbaar plezier worden uitgespeeld, en onsmakelijke grappen over drugs, seks en lichamelijke ongemakken.

Deze films zijn nog tot en met dinsdag 31 maart te zien op Netflix

Na Taxi Driver leverde de samenwerking tussen regisseur Scorsese, acteur De Niro en scenarist Paul Schrader opnieuw een schitterend en verontrustend drama over een bezeten man op. De Niro - die voor deze rol 25 kilo aankwam - is Jake LaMotta, een bokser uit The Bronx die het in de jaren 40 schopt tot middengewicht kampioen, maar tenslotte vadsig en gedesillusioneerd eindigt als meelijwekkende gastheer van een louche nachtclub. De gevechtsscènes zijn briljant gefilmd, maar juist de magistrale verbeelding van de teloorgang van de kampioen maakt dit tot zo'n onbetwist meesterwerk. Oscar voor De Niro.

Deze film is nog tot dinsdag 31 maart te zien op Netflix

Wanneer de introverte queer tiener Owen (Justice Smith) op zijn middelbare school de evenzo in zichzelf gekeerde Maddy (Jack Haven) ontmoet, introduceert die hem tot de mysterieuze televisieserie The Pink Opaque. De twee raken geobsedeerd door de griezelige tv-show waarin twee vriendinnen elke aflevering moeten vechten tegen een monster. Wanneer de serie na vijf seizoenen abrupt eindigt, en ook Maddy plots uit Owens leven verdwijnt, beginnen realiteit en fantasie in elkaar over te lopen. Deel twee van Jane Schoenbruns ‘schermentrilogie’ is een verpletterende, Lynchiaanse film over genderdysforie en de impact van visuele media op persoonlijke levens. Met een prachtige soundtrack en een geheel eigen 90s-esthetiek.