Documentaire over de Godfather of britpop Paul Weller

Wie denkt Paul Weller niet te kennen, herkent vast een van zijn liedjes. Klassiekers als ‘Town called Malice’ van The Jam of ‘Shout to the Top’ van The Style Council bijvoorbeeld, waarvan Weller songschrijver en zanger was. De nu 67-jarige oer-Brit is vooral een hele grote meneer in Groot-Brittannië, waar hij wordt beschouwd als de Godfather of britpop. Vanaf begin jaren negentig scoort hij hier de ene solohit na de andere, meer dan dertig inmiddels.

De documentaire Record on: Paul Weller – Wild Wood draait om zijn sleutelplaat Wild Wood uit 1993, ook bekend van de gelijknamige single, ook in Nederland een hit. Een heerlijk dromerig lied over de zoektocht van een einzelgänger in een doorgedraaide wereld.

Ook Weller moest zichzelf opnieuw uitvinden na de punk van The Jam en de soulpop van The Style Council. Hij is thirty-something, heeft geen bandje meer, geen contract, niks. Met een schone lei en bevrijd van verplichtingen start hij zichzelf weer op. Wild Wood is zijn tweede soloplaat en groeit uit tot een mijlpaal in zijn carrière. Met zijn band laveert hij tussen (soft)pop, folk, rock, funk en soul. Van invloeden van Nick Drake via Sly Stone naar Traffic. En natuurlijk The Beatles, ‘altijd The Beatles’.

© Lawrence Watson

De opnames zijn in een landhuis op het Engelse platteland. Er was geen groots plan, alles ging vanzelf, weet drummer Steve White nog. ‘We begonnen later omdat we serieus naar de pub waren geweest. Maar rond tea time stonden de eerste tracks er al op.’ Just making some fuckin’ songs, zoals Weller het zelf zegt.

Een bummer misschien voor mensen die hopen op de nummers met zijn oude bands. Die komen niet. Of ja, één flard ‘Town called Malice’. Het zal misschien met rechten van doen hebben, maar niets van ’s mans opwindende voorgeschiedenis. Al is die waarschijnlijk bij iedere onvervalste Brit wel bekend.