Netflix-tips: Bittersweet Rain & Tenet

Het leven van Bruno, een even bescheiden als puberale tiener die woont in een klein dorpje in ruraal Brazilië, verandert ingrijpend als blijkt dat hij een ziekte heeft die hem langzaam blind maakt. Terwijl hij probeert te wennen aan zijn situatie, en nieuwe manieren zoekt om van het leven te genieten, bloeit er een bijzondere vriendschap op tussen hem en dorpsgenootje Angela. Regisseur Haroldo Borges koos voor een naturalistische aanpak in dit sensitieve drama, dat vooral door de geweldige hoofdrol van Bruno Jefferson (een ontdekking) vleugels krijgt. Al vanaf de eerste scènes sluit je Bruno direct in je hart.

De eerste blockbuster van het coronatijdperk was precies de juiste film op de juiste tijd: een tweeënhalf uur durende adrenalinekick, om de zinnen weer even te verzetten. Met Tenet presenteert Christopher Nolan (Inception, The Dark Knight) zijn eigen variant op een Bondfilm: met spionageverwikkelingen, exotische locaties, snelle vlieg-, vaar- en voertuigen, maar ook met een ernstige ondertoon en een ingewikkelde tijdreistwist. De actie, gefilmd met zo min mogelijk digitale effecten, is regelmatig verbluffend. Wel maken het complexe script en gebrek aan invoelbaar drama er een afstandelijke affaire van. De personages zijn slechts pionnen in een – evengoed fascinerende – puzzel.

Verfilming van de gelijknamige bestseller van Emily Henry, waarin de succesvolle reisjournalist Poppy (Emily Bader) naar een bruiloft in Barcelona vliegt. Daar is ook haar voormalig beste vriend David (Tom Blyth), die ze al een tijd niet meer heeft gesproken sinds een knallende ruzie in Italië. In flashbacks zien we vervolgens hoe de tegenpolen – zij een onstuimige chaoot die de hele wereld wil ontdekken, hij een gereserveerde boekenwurm die zijn geboortedorp zelden verlaat – ooit vriendschap sloten tijdens hun studietijd. En we zien ook hoe er door de jaren heen, tijdens talloze gezamenlijke vakanties, gevoelens begonnen te ontstaan. Een romcom uit het boekje, maar wel met twee uiterst charmante hoofdrolspelers. Vooral Bader is een ontdekking.

De Canadese Egoyan (Exotica, The Sweet Hereafter) tracteert zijn publiek graag op psychologisch complexe verhalen. Zo ook met deze bewerking van de Franse film Nathalie. Catherine (Moore) vertrouwt haar echtgenoot (Neeson) niet en betaalt callgirl Chloe (Seyfried) om hem seksueel te testen. Chloe’s verslagen van de ontmoetingen verwarren Catherine meer dan ze had voorzien. Mooi hoe Moore midlife-onzekerheden en hunkering naar intimiteit laat zien, terwijl Seyfried een vrouw speelt die slechts ogenschijnlijk volledige macht over haar leven heeft. Op het einde valt het een en ander aan te merken.