Possible Love: alweer zo’n sterk Koreaans drama over klassenverschillen
Film van Lee Chang-dong nu te zien op Netflix
Is echte vriendschap ooit mogelijk tussen mensen uit heel verschillende klassen? Zuid-Koreaan Lee Chang-dong (Poetry, Burning) onderzoekt het in het fraaie drama Possible Love.
‘Begeer niets dat van uw naaste is.’ Zo luidt (kort geformuleerd) het tiende gebod uit het Bijbelboek Exodus. De Poolse cineast Krzysztof Kieślowski wijdde er in 1988 een film aan: Dekalog X. En nu heeft Zuid-Koreaan Lee Chang-dong, regisseur van bejubelde drama’s als Poetry en Burning, weer een eerbetoon gemaakt aan die Kieślowski-film.
Deze voorkennis is zeker niet noodzakelijk om Possible Love te kunnen waarderen. Maar omdat Lee veel aan de interpretatie van de kijker overlaat, is het toch wel handig dat hij er zo’n sleutel bij biedt (de Bijbeltekst verschijnt vooraf in beeld, de Kieślowski-verwijzing in de aftiteling).
Possible Love draait om een complexe relatie die ontstaat tussen twee Koreaanse echtparen. Ye-ji is een sociaal betrokken documentairemaakster die getrouwd is met een steenrijke ondernemer. Voor een filmproject wil ze een ontslagen fabrieksarbeider volgen. Om de zwaar gefrustreerde man te laten meewerken, besluit ze eerst aan te pappen met zijn welwillende echtgenote, Mi-ok.
De vrouwen groeien al snel naar elkaar toe. Maar kan er uit zo’n situatie ooit een oprechte vriendschap ontstaan? Kunnen mensen met zulke verschillende economische achtergronden überhaupt gelijkwaardig met elkaar omgaan? Qua thematiek doet Possible Love sterk denken aan twee andere steengoede recente Koreaanse drama’s: Bong Joon-ho’s Parasite en Park Chan-wooks No Other Choice.
Die films zijn wel een stuk venijniger van toon. Lee Chang-dong is niet per se minder kritisch, maar vertelt subtieler, gelaagder. Bijna drie uur neemt hij de tijd om zijn personages uit te diepen, wat vooral twee prachtige vrouwenportretten oplevert. Wat is Mi-ok aandoenlijk open. En Ye-ji moet toch zeker deels oprecht gemotiveerd zijn? Ontroerend menselijk worden ze neergezet door de Koreaanse sterren Jeon Do-yeon en Cho Yeo-jeong (die ook in Parasite speelt).
Met dat Bijbelse gebod in het achterhoofd heb je naderhand nog genoeg om op te kauwen. Wie is nou precies jaloers op wie? De arbeidster begeert de dure kleding en chique man van de filmmaakster, zeker. Maar is Ye-ji ergens niet jaloers op het leed van Mi-ok? Op de betekenis die dat leed aan haar leven geeft? Wat drijft haar überhaupt precies om dit soort films te maken? En wat impliceert de titel nou over die problematische ‘vriendschap’?
