Chris & Martina: tennisrivalen nemen het op tegen een gezamenlijke vijand
Chris & Martina: The Final Set is te zien op Netflix
In de documentaire Chris & Martina: The Final Set blikken de legendarisch tennissers Chris Evert en Martina Navratilova terug op hun indrukwekkende tenniscarrières en hoe ze steun bij elkaar vonden toen ze ziek werden.
De cijfers zijn indrukwekkend: ze speelden tachtig keer tegen elkaar, waarvan zestig keer in een finale. Tussen 1975 en 1987 was er (op 23 weken na) altijd een van de twee nummer een van de wereld. Chris Evert en Martina Navratilova waren grootheden op de tennisbaan die het beste in elkaar naar boven haalden. Naast de baan waren ze goede vriendinnen en die vriendschap verdiepte zich toen ze allebei kanker kregen.
In de Netflixdocumentaire Chris & Martina: The Final Set zien we hoe ze behandeld worden in het ziekenhuis en steun vinden bij elkaar. Daarnaast is het een terugblik op hun indrukwekkende tenniscarrières en legendarische tweestrijd.
‘Chrissie’ Evert debuteerde in 1971 als zestienjarige op de US Open. ‘Iedereen vond haar schattig. Maar zij hoefden niet tegen haar te spelen,’ zegt tennislegende Billie Jean King, die haar destijds in de halve finale versloeg, in de documentaire. Evert droeg meisjesachtige jurkjes en sponsors liepen met haar weg. Maar op de tennisbaan was ze een koele kikker met een killerinstinct. De twee jaar jongere Martina Navratilova was in alles haar tegenpool: een echte ‘tomboy’ die op de baan behoorlijk emotioneel kon zijn. Ze groeide op in het communistische Tsjechoslowakije, maar besloot in 1975 asiel aan te vragen in de VS. Haar thuisland en familie zou ze lange tijd niet terugzien. In die beginjaren was Evert de betere, maar begin jaren tachtig ging Navratilova harder werken aan haar fysieke capaciteiten en wist ze steeds vaker te winnen. Daardoor bekoelde hun relatie een tijdlang en kwam er een einde aan hun dubbelspel.
In de documentaire zien we de vrouwen op een witte bank vol kussens samen oude wedstrijden terugkijken. Hun bijzondere relatie wordt mooi uitgediept. Ze begrijpen als geen ander wat de ander doormaakt, zowel op het centercourt als tijdens een chemokuur. De rest van hun persoonlijke leven – Everts drie huwelijken, Navratilova’s homoseksualiteit in een tijd waarin dat moeilijk geaccepteerd werd – komt relatief weinig aan bod. Wel zijn er veel prachtige tennisbeelden te zien en natuurlijk emotionele scènes gelardeerd met stemmige vioolmuziek – laat dat maar aan Netflix over.
Zo krijgt een rivaliteit die bijna te filmisch lijkt om waar te zijn een passend slot: in hun strijd tegen een gezamenlijke vijand blijken de voormalige kemphanen elkaars sterkste bondgenoot.
