‘Er was een periode in mijn leven – en ik weet dat dit wat gek klinkt – waarin ik ineens veel contact met jonge kinderen had. Vrienden van mij begonnen kinderen te krijgen en veel mensen moesten lachen als ze mij met die kids bezig zagen. Dus in de eerste versie van het script ging het vaak van: oké, ik ben met een kind, grappig, haha. Een beetje zoals Adam Sandler in Big Daddy.’
Op entertainmentwebsite Deadline legt schrijver, regisseur en hoofdrolspeler Jordan Firstman half mei uit hoe hij op het idee voor de Cannessensatie Club Kid kwam.
‘Terwijl ik bezig was met dat script ging het uit met mijn vriendje, met wie ik op heel veel houseparty’s ben geweest. Hij woont in Berlijn, dus na een tijdje kende ik de ravescene daar goed. Ook toen het uit was ging ik nog naar feestjes toe, maar ik merkte dat de drugs niet meer dezelfde uitwerking hadden. Ik ging natuurlijk wel gewoon door met gebruiken, al voelde ik me daarna soms wel een week down. Dat wilde ik ook gaan onderzoeken in de film. En al schrijvende diende zich steeds andere dingen aan. Elke keer als ik nu naar mijn film kijk ontdek ik weer iets nieuws. Over de film én over mezelf.’
Sommige van die dingen kwamen ook in de film terecht dankzij producent Alex Coco (bekend van Sean Bakers Oscarwinnaar Anora). Coco suggereerde: meer Kramer vs. Kramer dan Big Daddy. En van de komedie die Firstman eerst voor ogen stond veranderde Club Kid in een nog altijd grappig, maar vooral aangrijpend familiedrama.
Triootje
Het verhaal gaat ongeveer als volgt: de New Yorkse partypromotor Peter (gespeeld door Firstman) is gay en hij is het middelpunt van elk feest – vooral vanwege zijn tomeloze energie en ook een beetje vanwege de drugs die hij altijd bij zich heeft. Peter leeft in een roes van drugs en seks die zich voortdurend herhaalt en de volgende ochtend kan hij zich vaak niets meer herinneren. Ook niet van die keer dat bij een triootje in de darkroom een vrouw betrokken was.
Tien jaar later staat het resultaat van dat triootje voor de deur. Hij heet Arlo en wordt bij Peter – die niets van zijn bestaan weet – gedumpt door een vriendin van Arlo’s moeder. Zijn moeder heeft onlangs zelfmoord gepleegd en of Peter nu maar heel snel een heuse vader voor Arlo wil worden. De rest van de film kijken we naar Peters soms geïnspireerde en dan weer onhandige pogingen om zich inderdaad als een vader te gedragen. En ook zijn we er getuige van hoe de egocentrische dertiger gedwongen wordt het vrije leven achter zich te laten om eindelijk volwassen te worden.
Dat Jordan Firstman (New York, 1991) eerst dacht dat Club Kid een komedie zou worden, is niet zo gek. Hij had tot dan toe van alles gedaan – geschreven voor televisie, geacteerd in films en ook een paar korte films gemaakt –, maar zijn grote doorbraak kwam in 2020 als comedian.
Toen corona hevig om zich heen greep plaatste hij korte, grappige impressions op Instagram die viraal gingen. Beroemdheden als Ariana Grande en Katy Perry stuurden ze door en al snel had Firstman miljoenen volgers die zich bescheurden om de filmpjes, waarin hij zich in alles en iedereen verplaatste. De roddelaar die niets meer te roddelen heeft, een ‘publicist’ van bananenbrood of een witte demonstrant die niet in de maat kan scanderen. En Firstman verdween ook net zo makkelijk in kleding die tijdens corona niet meer gedragen kon worden, zonden die vlak voor Jom Kipoer (Firstman is Joods) vergeven worden of in het begrip racisme, dat maar niet begrijpt waarom het nog steeds bestaat.
Ongemakkelijk
Dat laatste was nogal ironisch, want online werden al snel tweets van Firstman uit 2012 gevonden waarin hij zich bedenkelijk uitliet over zwarte vrouwen, Indiërs en zwervers. Excuses volgden, tweets werden verwijderd en ook wees Firstman erop dat hij destijds negentien jaar oud was en zijn stem als comedian nog moest vinden. En dat hij – volgens een interview met Playboy in 2021 – sindsdien ‘a million lifetimes’ was gegroeid.
Toch is hij ook in zijn eerste filmrol (Sébastian Silva’s gevatte metafilm Rotting in the Sun, 2023) nog bepaald niet volwassen. Firstman ‘speelt’ in die film Jordan Firstman, een oppervlakkige, zelfingenomen en irritante komiek. Iemand zonder enige zelfreflectie, die vooral relevant wil zijn.
Volgens mij gaat het erom dat je met die afkickverschijnselen leert omgaan zonder dat je gek wordt
Tegen acteur Robert Pattinson, fan en executive producer van Rotten in the Sun, legde Firstman in Interview Magazine uit hoe belangrijk relevant zijn voor hem is. ‘De pandemie was mijn eerste kennismaking met relevantie en het is zo'n verslavende drug. Ik heb bijna alle drugs wel geprobeerd en niets komt zo hard binnen als relevantie. Maar wanneer het verdwijnt zijn de afkickverschijnselen bizar. Volgens mij gaat het erom dat je daarmee leert omgaan zonder dat je gek wordt. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan en ik voel me er nog steeds ongemakkelijk bij. De afgelopen anderhalf jaar heb ik het gevoel gehad dat mijn relevantie op een laag pitje en dat was een uitdaging, kan ik je zeggen.’
Dat was in september 2023. In 2026 is Firstman dankzij Club Kid relevanter dan ooit. En uitgaande van de film lijkt hij ook een stuk volwassener. Toch beweren criticasters dat zijn alter ego Peter compleet verzonnen is en dat Firstman zelf nog steeds die oppervlakkige, zelfingenomen en irritante komiek uit Rotting in the Sun is. Ons advies: kijk naar de film, dan verdwijnt de twijfel vanzelf.
