'F*ck drugs' is een genuanceerde documentaire over chemseks én queer zijn in Nederland

Anthony (33) heeft net een vast contract getekend op zijn werk en belt zijn moeder om te vertellen over het goede nieuws. Zij reageert trots en vertelt hem dat ze ongeacht alles van hem houdt. ‘Ik blijf wel bidden,’ zegt ze daarna. ‘Ik wil dat je trouwt en me kleinkinderen geeft.’ Anthony krabt achter zijn oren en zijn oprechte lach maakt plaats voor een ongemakkelijke grimas. Anthony is homoseksueel. Net als vele anderen uit de queer gemeenschap wordt hij er nog elke dag mee geconfronteerd dat hij niet in het ideale plaatje past. Hij wil hieraan ontsnappen op een plek waar hij niet gevraagd wordt om zichzelf te verklaren.

In de documentaire F*ck drugs wordt duidelijk waarin hij en twee andere queer mannen, Erik (61) en Davo (22) die uitvlucht vinden: chemseks. Het is een vorm van (groeps)seks onder invloed van drugs die veelal plaatsvindt tussen queer mannen op feesten die soms dagenlang door kunnen gaan. De hoeveelheden en combinaties van drugs zijn soms zo heftig dat deelnemers flauwvallen en soms zelfs komen te overlijden. Desondanks heeft chemsekswereld een grote aantrekkingskracht. Deelnemers vinden er niet alleen een uitlaatklep, maar kunnen er onvoorwaardelijk zichzelf zijn – en een beetje meer.

© Tangerine Tree / BNNVARA

‘Het is hemels. En tegelijkertijd kan het een absolute hel zijn.’ Het zijn deze eerste zinnen die Anthony uitspreekt in de documentaire die de toon bepalen. Ze worden versterkt door felle beelden waarin taferelen van zo’n feest suggestief worden nagebootst. Even lijkt de documentaire een spektakelstuk vol sensatie te worden over de oneindige dieptes van seks onder invloed van drugs, zoals de titel F*ck drugs lijkt te suggereren. Maar regisseur Jesse Bleekemolen kiest voor een persoonlijkere benadering. Hij schetst portretten van mannen die nooit helemaal geaccepteerd worden en daardoor grijpen naar extreme vormen van escapisme om voor even échte verbinding te voelen.

Ieder van hen heeft een eigen verhaal over wat het betekent om er niet bij te passen. ‘Als meisjes jongensachtige dingen doen zoals voetballen, is dat stoer. Maar een meisjesachtige jongen zijn was zo’n beetje het stomste van het stomste,’ vertelt Erik. Chemseks hielp hem om te ontsnappen aan oordelen van de buitenwereld, maar bleek uiteindelijk een zelfdestructief. Davo, de jongste van het stel, is actief lid van de chemsekscommunity, maar merkt dat hij door zijn levensstijl zo is afgestompt dat hij geen voldoening meer haalt uit ‘gewone’ romantische relaties.

De documentaire slaagt erin om een gezicht geven aan een relatief onbekend fenomeen en tegelijkertijd de realiteit van het queer zijn in ‘tolerant’ Nederland te nuanceren. F*ck drugs geeft met zijn titel al een duidelijke boodschap mee, maar is vooral een grote middelvinger naar de dagelijkse homofobie en stereotypering.